مــــــن اینگــــــونه ام
دلتــــــنگی هــــــایم
یــــــا از چــــــشمانم می آینــــــد
یــــــا گاهــــــی بــــــر کاغــــــذ
شــــــاید هم گــــــاهی در دلــــــم
و نتــــــوانم وصــــــف کــــــنم آن هــــــارا
از دلتنــــــگی لبــــــریــــــزم
آری ایــــــن آدم ضعیــــــف
مـــــــنم کــــــه دلتنــــــگ
تــــــــــــو اَم!
تظاهــــــر بـہ شــآدے مے کــُنم
حــَرف میــزنم
مـثل ِ هـَمـہ
امـ ـ ــ ـآ
خیلے وقـت اسـت مرده ام
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|


شاید آرام تــر می شدم
فقــط و فقـــط…
اگر می فهمیدی ،
حرفهایم به همین راحتــــی که می خوانی
نوشته نشده اند

با تـــــــــو نیستــم…
بـــــ خودتـــــــــ نگیر، اصلا تـــــــو یکـــــی نخوانــــــــ…
دارم با خودمــــ زمزمــــــــــه میکنمــــ ،با خودمـــــ حرفـــــ میزنمــــ….
دلگیـــــــــــرم از آدم هایـــــــــــی که مــــــــی آیند و
می رونـــد و پشتــــ سرشانــــ را هم نگاهـــــ نمــــــــی کنند ،
نمیبینند پشتــــــــ سرشانـــــ به جای کاســـــــه ی آبــــــــ ،
اشکــــــــــ ریختــــــــــه می شود…