اسم اعظم

اسم اعظم

حضرت علی(ع) می فرماید: یک شب قبل از جنگ بدر، حضرت خضر را در خواب دیدم و گفتم: به من چیزی بیاموز تا بر دشمن پیروز شوم. حضرت خضر(ع) فرمود: بگو «یا هُو یا مَن لاهُوَ الاهُو» چون صبح شد، ماجرا را برای پیامبر بیان داشتم. حضرت(ص) فرمود: اسم اعظم ر آموختی. این جمله همواره در روز بدر بر زبان من جاری بود و راوی می گوید: حضر ت امیر(ع) در آن روز «قل هو الله احد» را خواندند و سپس فرمودند: «یا هو یا من لا هو الاهو اغفرلی وانصرنی علی القوم الکافرین».

در جنگ صفین نیز وقتی که حضرت دشمن را به عقب می راند، همان ذکر را می خواند. عمّار یاسر به حضرت(ع) عرض کرد: این کنایات چیست؟ حضرت فرمود: اسم اعظم خداوند و ستون توحید «الله لا اله الا هو» می باشد. سپس حضرت آیه «شهداللّه» و آیات آخر سوره حشر را خواندند. (بحار الانوار، ج 93/232 و نیز ج 3/232)

“کتب اربعه”

عمده ترین کتب معتبر روائی شیعه چهار کتاب است که به “کتب اربعه” معروف اند.

کتاب “کافی” تالیف محمد بن یعقوب کلینی (متوفای 329 ه)

کتاب “من لا یحضره الفقیه” تالیف محمد بن علی بن بابویه معروف به شیخ صدوق (متوفای 381 ه)

 کتاب “تهذیب الاحکام” و کتاب “الاستبصار” که این دو کتاب تألیف محمد بن حسن طوسی معروف به شیخ طوسی (متوفای 460 ه) می باشد.

البته سه نکته قابل ذکر است:

1- اینکه شیعه برای اثبات بسیاری از اصول اعتقادات خودش تنها به کتب شیعه اتکاء ندارد بلکه حتی از طریق روایات موجود در صحاح سته نیز بسیاری از اصول اعتقادی خود را اثبات می نمایند.

2-  منظور از معتبر بودن کتب اربعه این نیست که هر چه در آنها آمده است بدون هیچ خدشه ای قابل قبول باشد بلکه منظور این است که عمده روایات آنها معتبر می باشد هر چند روایات غیر قابل استناد هم در آنها آمده است.

3-  کتابهای روایی دیگری هم داریم مانند بحار الانوار، وسایل الشیعه، جامع الاحادیث الشیعه...که علمای شیعه به آنها رجوع می کنند و بعد از  بررسی اسناد، از آنها بهره می برند.

ادعیه وقت خواب

وقت خواب

پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: هر کس آیه «شهداللّه» ر در وقت خواب بخواند، خداوند هفتاد هزار فرشته به واسطه آن خلق می کند که تا روز قیامت برای او طلب آمرزش کنند. (مجمع البیان؛ ج 2/421)

امام صادق(ع) می فرماید: هر کس هنگام خواب آیة الکرسی را (3مرتبه) و «آیه شهداللّه» و «آیه سخره» و «آیه سجده» را بخواند، خداوند او را از شرّ شیطان سرکش حفظ می کند و بر او 30 فرشته می گمارد که خداوند را حمد، تسبیح، تکبیر و تهلیل کنند و برای او طلب مغفرت نمایند تا از خواب برخیزد و ثواب تمام این ذکرها برای او خواهد بود. (بحار الانوار؛ ج 84/180)

شهادت، یعنى:

شَهِدَ اللَّهُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَالْمَلاَّئِکَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قآئِما بِالْقِسْطِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ

 اِنَّ الدّینَ عِنْدَ اللَّهِ الاِْسْلامُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذینَ اُوتُوا الْکِتابَ اِلاّ مِنْ بَعْدِ مآ جآئَهُمُ الْعِلْمُ بَغْیا بَیْنَهُمْ

 وَمَنْ یَکْفُرْ بِایاتِ اللَّهِ فَاِنَّ اللَّهَ سَریعُ الْحِسابِ

خدا گواهى داد: اینکه معبودى جز او نیست، و فرشتگان و صاحبان دانش نیز گواهى دادند، درحالیکه قائم به عدالت است، معبودى جز او نیست، عزیز و حکیم است، همانا دین نزد خدا اسلام است، آنانى که به آن کتاب آسمانى داده شده، اختلاف نکردند، مگر پس از آن که دانش به نزدشان دررسید، این اختلاف به خاطر ستمگرى در میانشان بود، کسیکه به آیات خدا کفر ورزد، به یقین خدا سریع الحساب است.

به آیات 54 تا 56 سوره اعراف "آیات سخره" گفته می شود.

متن آیات به این صورت است: "انّ ربّکم الله الذی خلق السّموات و الارض فی ستّة ایّام ثمّ استوی علی العرش یغشی اللّیل النّهار یطلبه حثیثاً والشّمس والقمر والنّجوم مسخّرات بامره الا له الخلق والامر تبارک الله ربّ العالمین * ادعوا ربّکم تضرّعاً و خفیة انّه لایحبّ المعتدین * و لاتفسدوا فی الارض بعد اصلاحها و ادعوه خوفاً و طمعاً انّ رحمةالله قریب من المحسنین".

به درستى که پروردگار شما خداست، که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید، سپس به عرش چیره شد، مى پوشاند شب را به روز، که مى جویدش به سرعت، و آفتاب و ماه و ستارگان مسخّر به فرمان اویند، بدانید او راست آفرینش و فرمان، منزّه و پاک است، خدا، پروردگار جهانیان، پروردگارتان را بخوانید با زارى و در نهان زیرا که او متجاوزان را دوست ندارد، و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید، و او را با بیم و امید بخوانید، همانا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.

و در بعضى از روایات آمده: تا تبارک اللّه ربّ العالمین بخواند.

در مورد آثار قرائت این آیات، مطالب زیادی در روایات آمده است؛ از جمله این که قرائت این آیات (هفتاد بار) موجب رفع شرّ شیطان های جنّی و انسی می شود.

آیات سجده آیات1تا30سوره مبارکه سجده بشرح زیراست:

سورة السجدة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خدای بخشاینده مهربان

1

الم

الف لام میم

2

تَنزِیلُ الْکِتَابِ لَا رَیْبَ فِیهِ مِن رَّبِّ الْعَالَمِینَ

نازل شدن این کتاب که در آن هیچ شکی نیست، از جانب پروردگار جهانیان است

3

أَمْ یَقُولُونَ افْتَرَاهُ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِن رَّبِّکَ لِتُنذِرَ قَوْمًا مَّا أَتَاهُم مِّن نَّذِیرٍ مِّن قَبْلِکَ لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ

آیا می گویند دروغی است که خود به هم بافته ? نه ، سخنی است بر حق ازجانب پروردگارت ، تا مردمی را که پیش از تو بیم دهنده ای نداشته اند بیم دهی شاید به راه هدایت افتند

4

اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ مَا لَکُم مِّن دُونِهِ مِن وَلِیٍّ وَلَا شَفِیعٍ أَفَلَا تَتَذَکَّرُونَ

خداست که آسمانها و زمین را و آنچه میان آنهاست در شش روز بیافرید، وآنگاه به عرش پرداخت شما را جز او کارساز و شفیعی نیست آیا پند نمی گیرید ?

5

یُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاء إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ یَعْرُجُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ کَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ

کار را از آسمان تا زمین سامان می دهد سپس در روزی که مقدار آن هزارسال است چنان که می شمارید به سوی او بالا می رود

6

ذَلِکَ عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ

اوست که دانای نهان و آشکار است پیروزمند و مهربان است

7

الَّذِی أَحْسَنَ کُلَّ شَیْءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنسَانِ مِن طِینٍ

آن که هر چه را آفرید به نیکوترین وجه آفرید و خلقت انسان را از گل آغاز کرد

8

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِن سُلَالَةٍ مِّن مَّاء مَّهِینٍ

سپس نسل او را از عصاره آبی بی مقدار پدید آورد

9

ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِیهِ مِن رُّوحِهِ وَجَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِیلًا مَّا تَشْکُرُونَ

آنگاه بالای او راست، کرد و از روح خود در آن بدمید و برایتان گوش و چشمها و دلها آفرید چه اندک شکر می گویید

10

وَقَالُوا أَئِذَا ضَلَلْنَا فِی الْأَرْضِ أَئِنَّا لَفِی خَلْقٍ جَدِیدٍ بَلْ هُم بِلِقَاء رَبِّهِمْ کَافِرُونَ

و گفتند: آیا وقتی که در زمین ناپدید شویم ، آفرینش تازه ای خواهیم یافت ? آری ، ایشان به دیدار با پروردگارشان ایمان ندارند

11

قُلْ یَتَوَفَّاکُم مَّلَکُ الْمَوْتِ الَّذِی وُکِّلَ بِکُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّکُمْ تُرْجَعُونَ

بگو: فرشته مرگ که موکل بر شماست ، شما را می میراند سپس به سوی پروردگارتان باز می گردانند

12

وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاکِسُو رُؤُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ

تو را عبرت است آنگاه که مجرمان را در نزد پروردگارشان سرافکنده بینی، گویند: ای پروردگار ما، دیدیم و شنیدیم اکنون ما را بازگردان تا کاری شایسته کنیم ، که اینک به یقین رسیده ایم

13

وَلَوْ شِئْنَا لَآتَیْنَا کُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَکِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّی لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِینَ

اگر می خواستیم ، هدایت هر کس را به او ارزانی می داشتیم ولی وعده من که جهنم را از همه جنیان و آدمیان پر می کنم ، حق است

14

فَذُوقُوا بِمَا نَسِیتُمْ لِقَاء یَوْمِکُمْ هَذَا إِنَّا نَسِینَاکُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ

به کیفر آنکه دیدار چنین روزی را فراموش کرده بودید، اکنون بچشید، مانیز شما را از یاد برده ایم به سزای کارهایی که می کرده اید عذاب جاوید را بچشید

15

إِنَّمَا یُؤْمِنُ بِآیَاتِنَا الَّذِینَ إِذَا ذُکِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا یَسْتَکْبِرُونَ

تنها کسانی به آیات ما ایمان آورده اند که چون آیات ما را بشنوند به سجده بیفتند و پروردگارشان را به پاکی بستایند و سرکشی نکنند

16

تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ

از بستر خواب پهلو تهی می کنند، پروردگارشان را با بیم و امید می خوانند و از آنچه به آنها داده ایم انفاق می کنند

17

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِیَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْیُنٍ جَزَاء بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ

و هیچ کس از آن مایه شادمانی خبر ندارد که به پاداش کارهایی که می کرده، برایش اندوخته اند

18

أَفَمَن کَانَ مُؤْمِنًا کَمَن کَانَ فَاسِقًا لَّا یَسْتَوُونَ

آیا آن کس که ایمان آورده همانند کسی است که عصیان می ورزد ? نه ، برابر نیستند

19

أَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ

اما آنان که ایمان آورده اند و کارهای شایسته کرده اند، به پاداش اعمالی که می کرده اند منزلگاهی در باغهای بهشت خواهند یافت

20

وَأَمَّا الَّذِینَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ کُلَّمَا أَرَادُوا أَن یَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِیدُوا فِیهَا وَقِیلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِی کُنتُم بِهِ تُکَذِّبُونَ

و اما عصیان پیشگان ، منزلگاهشان آتش است هر گاه که بخواهند از آن بیرون آیند، بار دیگر آنها را به درون آتش بازگردانند و بگویندشان : بچشید عذاب آتشی را که دروغش می پنداشتید

21

وَلَنُذِیقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَکْبَرِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ

و عذاب دنیا را پیش از آن عذاب بزرگ تر به ایشان بچشانیم ، باشد که باز، گردند

22

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُکِّرَ بِآیَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِینَ مُنتَقِمُونَ

کیست ستمکارتر از آن کسی که او را به آیات پروردگارش پند دهند ولی اعراض کند ? ما از مجرمان انتقام می گیریم

23

وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ فَلَا تَکُن فِی مِرْیَةٍ مِّن لِّقَائِهِ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِی إِسْرَائِیلَ

هر آینه به موسی کتاب دادیم از دیدار او در تردید مباش و آن را راهنمای بنی اسرائیل قرار دادیم

24

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَکَانُوا بِآیَاتِنَا یُوقِنُونَ

از میان آن قوم پیشوایانی پدید آوردیم که چون صبوری پیشه کردند و به، آیات ما یقین داشتند، به فرمان ما به هدایت مردم پرداختند

25

إِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِیمَا کَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ

هر آینه پروردگار تو در روز قیامت در آنچه اختلاف می کردند میانشان داوری خواهد کرد

26

أَوَلَمْ یَهْدِ لَهُمْ کَمْ أَهْلَکْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْقُرُونِ یَمْشُونَ فِی مَسَاکِنِهِمْ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ أَفَلَا یَسْمَعُونَ

آیا آن همه مردمی که پیش از این در خانه های خود می خرامیدند و ما هلاکشان کردیم سبب هدایتشان نشد ? در این عبرتهاست ، چرا نمی شنوند ?

27

أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاء إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْکُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ أَفَلَا یُبْصِرُونَ

آیا نمی بینند که آب را به زمین خشک و بی گیاه روانه می سازیم تا، کشتزارها برویانیم و چارپایان و خودشان از آن بخورند ? چرا نمی بینند ?

28

وَیَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْفَتْحُ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ

می گویند: اگر راست می گویید، پیروزی چه وقت خواهد بود ?

29

قُلْ یَوْمَ الْفَتْحِ لَا یَنفَعُ الَّذِینَ کَفَرُوا إِیمَانُهُمْ وَلَا هُمْ یُنظَرُونَ

بگو: در روز پیروزی ، ایمان آوردن کافران سودشان ندهد، و مهلتشان ندهند

30

فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانتَظِرْ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ

پس از ایشان اعراض کن و منتظر باش که آنها نیز در انتظارند.

تعقیب نماز

تعقیب نماز

امام صادق(ع) به نقل از پیامبر(ص) می فرماید: چون خداوند خواست«شهداللّه» ، «فاتحه الکتاب»، «آیة الکرسی» و «قل اللهم مالک الملک» را نازل کند. آنها به عرش خداوند آویختند و در حالی که بین آنها و خداوند هیچ حجابی وجود نداشت، گفتند: پروردگارا! ما را به سرای گناه و به سوی کسانی که تو را معصیت می کنند می فرستی در حالی که ما به طهارت و قدس تو آویخته ایم. خداوند فرمود: قسم به عزّت و جلالم هر بنده ای که در پی نماز شما را قرائت کند او را در مرتبه بالای قدس جای دهم و در هر روز هفتاد مرتبه با چشم نهان خود بر او نظر می کنم و در هر روز هفتاد حاجت او را برآورده می سازم که کمترین آنها مغفرت است و نیز او را از هر شرّی ایمنی می دهم و او را یاری می کنم و با مردن وارد بهشت می گردد. (بحار الانوار،ج 89 / 261)

و آن آیات به شرح زیر است سوره فاتح تا آخر، و ایة الکرسى که تا «هم فیها خالدون» بخواند بهتر است، و آیه شهادت، یعنى:

شَهِدَ اللَّهُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَالْمَلاَّئِکَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ ق آئِما بِالْقِسْطِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ

 اِنَّ الدّینَ عِنْدَ اللَّهِ الاِْسْلامُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذینَ اُوتُوا الْکِتابَ اِلاّ مِنْ بَعْدِ مآ جآئَهُمُ الْعِلْمُ بَغْیا بَیْنَهُمْ

 وَمَنْ یَکْفُرْ بِایاتِ اللَّهِ فَاِنَّ اللَّهَ سَریعُ الْحِسابِ

خدا گواهى داد: اینکه معبودى جز او نیست، و فرشتگان و صاحبان دانش نیز گواهى دادند، درحالیکه قائم به عدالت است، معبودى جز او نیست، عزیز و حکیم است، همانا دین نزد خدا اسلام است، آنانى که به آن کتاب آسمانى داده شده، اختلاف نکردند، مگر پس از آن که دانش به نزدشان دررسید، این اختلاف به خاطر ستمگرى در میانشان بود، کسیکه به آیات خدا کفر ورزد، به یقین خدا سریع الحساب است.

و آیه ملک یعنی:

قُلِ اللّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِى الْمُلْکَ مَنْ تَشآءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ 

تَشآءُوَتُعِزُّ مَنْ تَشآءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشآءُ بِیَدِکَ الْخَیْرُ اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ

قَدیرٌتُولِجُاللَّیْلَ فِى النَّهارِ وَتُولِجُ النَّهارَ فِى اللَّیْلِ وَتُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ

الْمَیِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشآءُ بِغَیْرِ حِسابٍ

بگو خدا اى مالک پادشاهى، پادشاهى را به هر که بخواهى میدهى، و از هرکه بخواهى میستانى، و هرکه را بخواهى عزیز مینمایى، و هرکه را بخواهى ذلیل میکنى، خیر به دست توست تو بر هر چیز توانایى، شب را در روز درآوردى، و روز را در شب، و زنده را از مرده بیرون میآورى، و مرده را از زنده خارج مى سازى، و هرکه را بخواهى، بی حساب روزى میدهى.

آیه سخره کدامست؟

به آیات 54 تا 56 سوره اعراف آیات سخره یا آیات تسخیر گفته می شود

در مورد آثار قرائت این آیات، مطالب زیادی در روایات آمده است؛ از جمله این که قرائت این آیات (هفتاد بار) موجب رفع شرّ شیطان های جنّی و انسی می شود

اِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذى خَلَقَ السَّمواتِ وَالاَْرْضَ فى سِتَّةِ اَیّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ یُغْشِى اللَّیْلَ

النَّهارَ یَطْلُبُهُ حَثیثَاً وَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِاَمْرِهِ اَلا لَهُ الْخَلقُ وَالاَْمْرُ تَبارَکَ اللَّهُ رَبُّ

 الْعالَمینَ اُدْعُوا رَبَّکُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْیَةً اِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدینَ وَلاتُفْسِدُوا فِى الاَْرْضِ بَعْدَ اِصْلاحِها

 وَادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً اِنَّ رَحْمَةَ اللَّهِ قَریبٌ مِنَ الْمُحْسِنینَ

به درستى که پروردگار شما خداست، که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید، سپس به عرش چیره شد، مى پوشاند شب را به روز، که مى جویدش به سرعت، و آفتاب و ماه و ستارگان مسخّر به فرمان اویند، بدانید او راست آفرینش و فرمان، منزّه و پاک است، خدا، پروردگار جهانیان، پروردگارتان را بخوانید با زارى و در نهان زیرا که او متجاوزان را دوست ندارد، و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید، و او را با بیم و امید بخوانید، همانا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.

و در بعضى از روایات آمده: تا تبارک اللّه ربّ العالمین بخواند.