نمازاطلاع از آینده

هر کس می خواهد از اینده خودش اطلاع پیدا کنه

هر کس می خواهد از اینده خودش اطلاع پیدا کنه نیمه شب بلندشه وضو بگیره

دو رکعت نماز به نیت نیاز ش به در گاه حقتعالی بخونه بعد از نماز سه صلوات بر خاتم صلی الله بفرسته و بعد از ان هر کدام از اسماءزیر را ۱۰۰مرتبه بخوانه

یا هادی اِهْدِنی. یا عَلیمُ عَلِّمْنی. یا خَبیرُ اَخْبِرْنی.یامُبَیِّنُ بَیِّنْ لی.

و در همان مصلی (جایی که نماز خوانده و اذکار گفته شد)بخوابه انچه مطلوب هست از غیب در خواب به شما نشان میدهند

معانی : ای هدایت گر هدایتم کن.ای عالم و اگاه اگاهم کن.ای داننده اخباراز اینده با خبرم کن .ای روشن کننده روشنم کن

مثل دیگر اعمال نیت شما و پاک بودن بسیار مهم میباشد. توجه و نیاز خواهی از خداوند بی همتا بسیار مهم است زیرا که معنی چهار اسم نیز نیازخواهی و کمک از اوست

اگر کسی با شرایط مذکور عمل را انجام دهد قطعا به نتیجه خواهد رسید

نمازادای حاجت

۸۸در کتاب ((کنوز النجاح )) اثر عالم فقیه ابو على فضل بن حسن طبرسى (۶۷۴) –

که خداى از او خشنود باد – از حضرت حجت بن الحسن علیه السلام چنین نقل شده است : از ناحیه ى مقدسه این متن صادر شد:

((هر که به درگاه – تعالى – حاجتى داشت ، پس از نیمه شب جمعه غسل کند و به محل نماز خویش آید و دو رکعت این گونه به جا آورد:

در نخستین ، سوره ى حمد را بخواند و در آن آیه ى ((ایاک نعبد و ایاک نستعین ))را به جاى یک بار، ۱۰۰ بارتکرار کند

و پس از حمد،یک بار سوره ى توحید را.در هر رکوع هفت مرتبه ((سبحان ربى العظیم و بحمده )) بگوید

و در هر سجده نیز، هفت مرتبه ((سبحان ربى الاعلى و بحمده ))گوید.

سپس رکعت دوم را به همین گونه بیاورد

و این دعا را بخواند که خداى متعال بى شک حاجتش را – هر چه باشد – روا خواهد ساخت ؛ مگر آن که بریدن پیوند خویشاوندى باشد.

دعا این است :

اللَّهُمَّ إِنْ أَطَعْتُکَ فَالْمَحْمَدَةُ لَکَ وَ إِنْ عَصَیْتُکَ فَالْحُجَّةُ لَکَ مِنْکَ الرَّوْحُ وَ مِنْکَ الْفَرَجُ سُبْحَانَ مَنْ

 أَنْعَمَ وَ شَکَرَ سُبْحَانَ مَنْ قَدَرَ وَ غَفَرَ اللَّهُمَّ إِنْ کُنْتُ قَدْ عَصَیْتُکَ فَإِنِّی قَدْ أَطَعْتُکَ فِی أَحَبِّ

 الْأَشْیَاءِ إِلَیْکَ وَ هُوَ الْإِیمَانُ بِکَ لَمْ أَتَّخِذْ لَکَ وَلَداً وَ لَمْ أَدْعُ لَکَ شَرِیکاً مَنّاً مِنْکَ بِهِ عَلَیَّ لَا مَنّاً

 مِنِّی بِهِ عَلَیْکَ وَ قَدْ عَصَیْتُکَ یَا إِلَهِی عَلَى غَیْرِ وَجْهِ الْمُکَابَرَةِ وَ لَا الْخُرُوجِ عَنْ عُبُودِیَّتِکَ وَ لَا

 الْجُحُودِ لِرُبُوبِیَّتِکَ وَ لَکِنْ أَطَعْتُ هَوَایَ وَ أَزَلَّنِی الشَّیْطَانُ فَلَکَ الْحُجَّةُ عَلَیَّ وَ الْبَیَانُ فَإِنْ تُعَذِّبْنِی

 فَبِذُنُوبِی غَیْرَ ظَالِمٍ وَ إِنْ تَغْفِرْ لِی وَ تَرْحَمْنِی فَإِنَّکَ جَوَادٌ کَرِیمٌ یَا کَرِیمُ یَا کَرِیمُ حَتَّى یَقْطَعَ

 النَّفَسُ ثُمَّ یَقُولُ یَا آمِناً مِنْ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مِنْکَ خَائِفٌ حَذِرٌ أَسْأَلُکَ بِأَمْنِکَ مِنْ کُلِّ

 شَیْ‏ءٍ وَ خَوْفِ کُلِّ شَیْ‏ءٍ مِنْکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُعْطِیَنِی أَمَاناً لِنَفْسِی وَ

 أَهْلِی وَ وُلْدِی وَ سَائِرِ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ حَتَّى لَا أَخَافَ أَحَداً وَ لَا أَحْذَرَ مِنْ شَیْ‏ءٍ أَبَداً- إِنَّکَ

 عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ یَا کَافِیَ إِبْرَاهِیمَ نُمْرُودَ یَا کَافِیَ مُوسَى

 فِرْعَوْنَ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَکْفِیَنِی شَرَّ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ فَیَسْتَکْفِی

 شَرَّ مَنْ یَخَافُ شَرَّهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى

به خواست خدا، زیان آن که از او بیم دارد از وى دور خواهد شد.

آن گاه به سجده رود و همراه با زارى به درگاه حق متعال ،حاجت بخواهد که هر مرد یا زن با ایمان این نماز را بگزارد و خالصانه این دعا را بخواند، درهاى آسمان در پاسخ به رویش گشوده خواهد شد و هر گونه باشد، همان دم و در همان شب خواسته اش بر آورده خواهد گردید.

این بزرگوارى خداوند است بر ما و بر مردمان .))

دعای عدیله

دعای عدیله 

این دعا توصیه شده که وقتی فرد در صحت و سلامتی است خوانده بشود و فرد یک دوره با  

خلوص اعتقاداتش را مرور بکند و این دعا را بعنوان امانت به خدا بسپارد که در هنگام سختی  

پروردگار آنرا به او برگرداند.

همچنین خواندن این دعا را بر بالین محتضر سفارش شده است که بخوانید بخصوص اگر  

شخص محتضر هم بتواند آنرا بخواند و دنبال بکند . 

این دعا در مفاتیح قبل از دعای جوشن کبیر است . کلمه ی عدیله به معنی عدول از حق 

 به باطل است. برای اینکه چنین اتفاقی رخ ندهد این دعا خوانده می شود . یعنی این دعا 

 مانع ازعدول به سمت باطل بشود . این دعا با شهادت به وحدانیت خدا آغاز می شود .  

خود خدا به وحدانیت خودش شهادت می دهد و خدا شهادت می دهد که معبودی جز خودش 

 نیست و صاحبان خرد و علم و کسانی که با معرفت هستند . دین مقبول نزد خدا اسلام 

 است . اقرار می کنیم به اینکه خدایا من بنده ای هستم که در مقابل الطاف بیکران تو  

مقصر هستم و کوتاهی کرده ام . من هم به وحدانیت خدا شهادت می دهم همانطور که 

 ملائکه شهادت دادند . خدایی که دارای کرم واحسان است . صفات خدا را می شماریم 

 تا آخر . خدایی که رحمتش بر غضبش پیشی گرفته است . مگر ما کاری بکنیم که غضب  

خدا را به دنبال داشته باشیم . خدا در ابتدا با غضب شروع نمی کند . صفت اصلی خدا  

رحمت است و غضب خدا به تبع اعمال صورت می گیرد که آن هم برای تادیب است نه  

برای انتقامجویی . هرکسی که طالب خدا باشد او را از دست نمی دهد و این طور نیست 

 که نتواند به آن برسد . خدایی که موانع تکلیف را برطرف کرد و راه را برای همه مساوی  

قرار داد و راه را آسان کرد تا همه تکالیف الهی را انجام بدهند و راه ترک حرام را آسان کرد 

 و گمان نکنیم که این راه سخت است و نمی شود. تکلیفی که خدا خواسته حتما شدنی 

 است . تکلیفی را خدا نفرستاد مگر اینکه قبلا طاقت و توانش را در انسان ایجاد کرده است. 

 چیزی که انسان طاقت و توانش را ندارد خدا از او نمی خواهد . بعد در این دعا به بعثت  

انبیاء اشاره می کند . انبیاء و اولیاءالهی را فرستاد تا عدل الهی را محقق بکنند و نعمت  

های خدا را برای بندگان اظهار بکنند . ما را از امت پیامبر قرار داد از بهترین امت و جانشینان 

 پیامبر . ایمان به پیامبر اکرم و قرآن داریم که بر او نازل شده است . ایمان به وصی او که 

 در روز غدیر پیامبر او را نصب کرد داریم . پیامبر اشاره کرد که این علی وصی و جانشین  

من است . بعد یکی یکی ائمه را اسم می برد تا امام زمان که ما انتظارش را می کشیم . 

 با بودن او دنیا برقرار است به برکت او هست که آسمان و زمین روزی می خورند.بواسطه  

ی او هست که زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد پس از اینکه زمین از طلم و جور پر شده 

 باشد . کلام شان بر من حجت است و تبعیت از آنها بر من واجب است . دوست آنها لازم  

و حتمی است . پیروی از آنها نجات بخش است و مخالفت با آنها هلاک کننده است . سوال 

 قبر حق است برانگیخته شدن از قبور حق است .بعد یک دوره اعتقادات مرور می شود . 

مردم توجه کنند که همه ی دعاها و از جمله این دعا را با توجه بخوانند . ما نباید فقط این دعا  

را قرائت بکنیم بلکه باید به مضامین آن توجه بکنیم . من این اعتقاداتم را به ودیعه گذاشته ام 

 و تو بهترین امانتدار هستی . خودت به ما امر کردی که امانت را برگردانیم . در هنگام مرگ 

 این اعتقادات را به من برگردان .
مرحوم حائری می گفتند که در کنار آیت الله حجت که از مراجع تقلید در زمان آیت الله بروجردی 

 بودند دوبار دعای عدیله را خواندیم . ایشانبا اینکه به بالشتی تکیه داده بود با خلوص نیتی  

این کلمات را می گفت و وقتی به کلمه ی علی می رسیدیم ، این اعتقاداتش را مرور می  

کرد . بعد که این دعا تمام شد و آنرا به خدا ودیعه سپرد ، چون ایشان بیمار بود مقداری آب  

با تربت خوردند و گفت که آخرین توشه ی من تربت اباعبدالله است .  

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ  

شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَ الْمَلائِکَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قَائِما بِالْقِسْطِ لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ إِنَّ  

الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ وَ أَنَا الْعَبْدُ الضَّعِیفُ الْمُذْنِبُ الْعَاصِی الْمُحْتَاجُ الْحَقِیرُ أَشْهَدُ لِمُنْعِمِی وَ 

 خَالِقِی وَ رَازِقِی وَ مُکْرِمِی کَمَا شَهِدَ لِذَاتِهِ وَ شَهِدَتْ لَهُ الْمَلائِکَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ مِنْ عِبَادِهِ بِأَنَّهُ 

 لا إِلَهَ إِلا هُوَ ذُو النِّعَمِ وَ الْإِحْسَانِ وَ الْکَرَمِ وَ الامْتِنَانِ قَادِرٌ أَزَلِیٌّ عَالِمٌ أَبَدِیٌّ حَیٌّ أَحَدِیٌّ مَوْجُودٌ  

سَرْمَدِیٌّ سَمِیعٌ بَصِیرٌ ، مُرِیدٌ کَارِهٌ مُدْرِکٌ صَمَدِیٌّ یَسْتَحِقُّ هَذِهِ الصِّفَاتِ وَ هُوَ عَلَى مَا هُوَ عَلَیْهِ  

فِی عِزِّ صِفَاتِهِ کَانَ قَوِیّا قَبْلَ وُجُودِ الْقُدْرَةِ وَ الْقُوَّةِ وَ کَانَ عَلِیما قَبْلَ إِیجَادِ الْعِلْمِ وَ الْعِلَّةِ لَمْ یَزَلْ 

 سُلْطَانا إِذْ لا مَمْلَکَةَ وَ لا مَالَ وَ لَمْ یَزَلْ سُبْحَانا عَلَى جَمِیعِ الْأَحْوَالِ وُجُودُهُ قَبْلَ الْقَبْلِ فِی أَزَلِ 

 الْآزَالِ وَ بَقَاؤُهُ بَعْدَ الْبَعْدِ مِنْ غَیْرِ انْتِقَالٍ وَ لا زَوَالٍ غَنِیٌّ فِی الْأَوَّلِ وَ الْآخِرِ مُسْتَغْنٍ فِی الْبَاطِنِ وَ  

الظَّاهِرِ لا جَوْرَ فِی قَضِیَّتِهِ وَ لا مَیْلَ فِی مَشِیَّتِهِ وَ لا ظُلْمَ فِی تَقْدِیرِهِ وَ لا مَهْرَبَ مِنْ حُکُومَتِهِ وَ  

لا مَلْجَأَ مِنْ سَطَوَاتِهِ وَ لا مَنْجَى مِنْ نَقِمَاتِهِ ، سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ وَ لا یَفُوتُهُ أَحَدٌ إِذَا طَلَبَهُ  

أَزَاحَ الْعِلَلَ فِی التَّکْلِیفِ وَ سَوَّى التَّوْفِیقَ بَیْنَ الضَّعِیفِ وَ الشَّرِیفِ مَکَّنَ أَدَاءَ الْمَأْمُورِ وَ سَهَّلَ  

سَبِیلَ اجْتِنَابِ الْمَحْظُورِ لَمْ یُکَلِّفِ الطَّاعَةَ إِلا دُونَ الْوُسْعِ وَ الطَّاقَةِ سُبْحَانَهُ مَا أَبْیَنَ کَرَمَهُ وَ  

أَعْلَى شَأْنَهُ سُبْحَانَهُ مَا أَجَلَّ نَیْلَهُ وَ أَعْظَمَ إِحْسَانَهُ بَعَثَ الْأَنْبِیَاءَ لِیُبَیِّنَ عَدْلَهُ وَ نَصَبَ الْأَوْصِیَاءَ  

لَیُظْهِرَ طَوْلَهُ وَ فَضْلَهُ وَ جَعَلَنَا مِنْ أُمَّةِ سَیِّدِ الْأَنْبِیَاءِ وَ خَیْرِ الْأَوْلِیَاءِ وَ أَفْضَلِ الْأَصْفِیَاءِ وَ أَعْلَى الْأَزْکِیَاءِ  

مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ، آمَنَّا بِهِ وَ بِمَا دَعَانَا إِلَیْهِ وَ بِالْقُرْآنِ الَّذِی أَنْزَلَهُ عَلَیْهِ وَ بِوَصِیِّهِ 

 الَّذِی نَصَبَهُ یَوْمَ الْغَدِیرِ وَ أَشَارَ بِقَوْلِهِ هَذَا عَلِیٌّ إِلَیْهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ الْأَبْرَارَ وَ الْخُلَفَاءَ الْأَخْیَارَ 

 بَعْدَ الرَّسُولِ الْمُخْتَارِ عَلِیٌّ قَامِعُ الْکُفَّارِ وَ مِنْ بَعْدِهِ سَیِّدُ أَوْلادِهِ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ ثُمَّ أَخُوهُ  

السِّبْطُ التَّابِعُ لِمَرْضَاةِ اللَّهِ الْحُسَیْنُ ثُمَّ الْعَابِدُ عَلِیٌّ ثُمَّ الْبَاقِرُ مُحَمَّدٌ ثُمَّ الصَّادِقُ جَعْفَرٌ، ثُمَّ الْکَاظِمُ  

مُوسَى ثُمَّ الرِّضَا عَلِیٌّ ثُمَّ التَّقِیُّ مُحَمَّدٌ ثُمَّ النَّقِیُّ عَلِیٌّ ثُمَّ الزَّکِیُّ الْعَسْکَرِیُّ الْحَسَنُ ثُمَّ  

الْحُجَّةُ الْخَلَفُ الْقَائِمُ الْمُنْتَظَرُ الْمَهْدِیُّ الْمُرْجَى الَّذِی بِبَقَائِهِ بَقِیَتِ الدُّنْیَا وَ بِیُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ 

 بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاءُ وَ بِهِ یَمْلَأُ اللَّهُ الْأَرْضَ قِسْطا وَ عَدْلا بَعْدَ مَا مُلِئَتْ ظُلْما وَ جَوْرا.  

وَ أَشْهَدُ أَنَّ أَقْوَالَهُمْ حُجَّةٌ وَ امْتِثَالَهُمْ فَرِیضَةٌ وَ طَاعَتَهُمْ مَفْرُوضَةٌ وَ مَوَدَّتَهُمْ لازِمَةٌ مَقْضِیَّةٌ وَ الاقْتِدَاءَ  

بِهِمْ مُنْجِیَةٌ وَ مُخَالَفَتَهُمْ مُرْدِیَةٌ وَ هُمْ سَادَاتُ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَجْمَعِینَ وَ شُفَعَاءُ یَوْمِ الدِّینِ وَ أَئِمَّةُ أَهْلِ 

 الْأَرْضِ عَلَى الْیَقِینِ وَ أَفْضَلُ الْأَوْصِیَاءِ الْمَرْضِیِّینَ وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ وَ مُسَاءَلَةَ الْقَبْرِ حَقٌّ وَ 

 الْبَعْثَ حَقٌّ وَ النُّشُورَ حَقٌّ وَ الصِّرَاطَ حَقٌّ وَ الْمِیزَانَ حَقٌّ وَ الْحِسَابَ حَقٌّ وَ الْکِتَابَ حَقٌّ وَ الْجَنَّةَ  

حَقٌّ وَ النَّارَ حَقٌّ وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیهَا وَ أَنَّ اللَّهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ. اللَّهُمَّ فَضْلُکَ رَجَائِی 

 وَ کَرَمُکَ وَ رَحْمَتُکَ أَمَلِی لا عَمَلَ لِی أَسْتَحِقُّ بِهِ الْجَنَّةَ وَ لا طَاعَةَ لِی أَسْتَوْجِبُ بِهَا الرِّضْوَانَ إِلا 

 أَنِّی اعْتَقَدْتُ تَوْحِیدَکَ وَ عَدْلَکَ وَ ارْتَجَیْتُ إِحْسَانَکَ وَ فَضْلَکَ وَ تَشَفَّعْتُ إِلَیْکَ بِالنَّبِیِّ وَ آلِهِ مِنْ 

 أَحِبَّتِکَ وَ أَنْتَ أَکْرَمُ الْأَکْرَمِینَ وَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى نَبِیِّنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِینَ 

 الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ وَ سَلَّمَ تَسْلِیما کَثِیرا کَثِیرا وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ اللَّهُمَّ  

یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ إِنِّی أَوْدَعْتُکَ یَقِینِی هَذَا وَ ثَبَاتَ دِینِی وَ أَنْتَ خَیْرُ مُسْتَوْدَعٍ وَ قَدْ أَمَرْتَنَا بِحِفْظِ 

 الْوَدَائِعِ فَرُدَّهُ عَلَیَّ وَقْتَ حُضُورِ مَوْتِی بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.  

مؤلف گوید:در عاهاى روایت شده چنین آمده: 

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الْعَدِیلَةِ عِنْدَ الْمَوْتِ و عدیله عند الموت 

 و عدیله به هنگام مرگ یعنى عدول کردن از حق به سوى‏ باطل به گاه جان دادن،و عدول از 

 حق چنین است که شیطان هنگام مرگ نزد انسان حاضر مى‏شود و او را وسوسه کرده و  

نسبت‏ به باورهاى دینى به شک مى‏اندازد،تا جایى که او را از مدار ایمان بیون کند و به همین 

 دلیل است که در دعاها از این عدول‏ به خدا پناه برده شده.و جناب فخر المحققین رحمة اللّه 

 چنین فرموده:هرکه مى‏خواهد از این وسوسه‏هاى به هنگام مرگ در امان باشد، دلایل ایمان  

و اصول پنجگانه را با برهانهاى قطعى و صفاى باطن،در ضمیرش حاضر نموده و آنها را به حق 

 تعالى بسپارد که هنگام مرگ به او بازگرداند،بدینسان که پس از اظهار عقاید بر حق بگوید: 

اللَّهُمَّ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ إِنِّی قَدْ أَوْدَعْتُکَ یَقِینِی هَذَا وَ ثَبَاتَ دِینِی وَ أَنْتَ خَیْرُ مُسْتَوْدَعٍ وَ قَدْ أَمَرْتَنَا 

 بِحِفْظِ الْوَدَائِعِ فَرُدَّهُ عَلَیَّ وَقْتَ حُضُورِ مَوْتِی  

نا بر گفته فخر المحققین رحمة اللّه خواند دعاى شریف عدیله و به یاد سپردم معناى آن در  

ذهن براى به سلامت رستن از خطر«عدیله‏ عند الموت»سودمند است.و امّا این دعاى مذکور 

 روایت معصوم است یا انشاى علماى شیعه؟باید گفت:بنا بر گواهى عالم برجسته در علم  

حدیث‏شناسى و بررسى کننده روایات و گردآورنده تمام اخبار ائمه ع دانشمند زبردست و 

 خبره و محدّث ناقد و بصیر،شیخنا الاکرم و المحدث الأعظم مولانا الحاج میرزا حسین نورى» 

نور الله مرقده«این دعا از معصومین نیست،چنان‏که فرموده است: دعاى عدیله معروف از  

نوشته‏هاى بعضى از اهل علم است و از معصومین ع روایت نشده‏ است و در کتابهاى حاملان 

 حدیث و نقّادان روایت موجود نیست.بدان‏که شیخ طوسى از محمّد بن سلیمان دیلمى روایت 

 کرده‏ است که به محضر حضرت صادق علیه السّلام عرضه داشتم:شیعیان شما مى‏گویند:ایمان 

 بر دو گونه است:نخستین ایمان مستّقر و دیگر آن‏که به امانت نهاده شده و از بین میرود،بنابراین 

 دعایى را به من بیاموز که هرگاه آن را بخوانم ایمانم کامل شود و از بین نرود،ایشان فرمود پس  

از هر نماز واجب بگو: 

رَضِیتُ بِاللَّهِ رَبّا وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ نَبِیّا وَ بِالْإِسْلامِ دِینا وَ بِالْقُرْآنِ کِتَابا وَ بِالْکَعْبَةِ قِبْلَةً  

وَ بِعَلِیٍّ وَلِیّا وَ إِمَاما وَ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ وَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ 

 وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسَى وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ وَ  

الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ أَئِمَّةً اللَّهُمَّ إِنِّی رَضِیتُ بِهِمْ أَئِمَّةً فَارْضَنِی لَهُمْ 

 إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

دعای گنج العرش

دعای گنج العرش 

در بعضی از کتب این دعا از حضرت رسول صلی الله علیه و آله نقل و برای آن خواص و 

 اثرات فراوانی نوشته اند و از آن جمله اینست: به خواننده ایندعا حضرت حقتعالی سه 

 چیز مرحمت فرماید: اول برکت در روزی ،دوم از غیب روزی او میرسد ، سوم دشمن او  

نابود می شود و هر کس آن را بخواند و یا بنویسد و پیش خود نگه دارد از شرّ شیطان و  

بلیّات زمین و آسمان محفوظ ماند و اگر کسی این دعا را هر روز ورد خود کند و به شخص 

 بیماری که اطباء از معالجه ی او نا امید شده اند بدمد خداوند عالم از فضل خود او را  

شفای عاجل عنایت فرماید و اگر کسی دارای اولاد نمی شود این دعا را با مشک و  

زعفران بنویسد و سی روز نزد خود نگاه دارد خداوند عالم او را اولاد کرامت فرماید و امید  

است که دارنده ی ایندعا در روز قیامت درجه و مقام عالی داشته باشد از خواص این دعا  

به همین مقدار اکتفا میشود . 

بَسْم اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمْ

لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبحانَ الْمَلِکِِ الْقُدُّوسِ لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ سُبْحانَ الْعَزیزِ الْجَبّار لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ 

 الرَّؤُفِ الرَّحیم لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْغَفُورِ الرَّحیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْکَریمِ الْحَکیمِ لا اِلهَ  

اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْقَویَّ الْوَفّی لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ اللَّطیفِ الْخَبیر لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الصَّمَدِ 

 الْمَعْبُودِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْغَفُورِ الْوَدُودِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْوَکیلِ الْکَفیلِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ  

سُبْحانَ الرَّقیبِ الْحَفیظِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الدّائِمِ الْقائِمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْمُحْیِ  

الْمُمیتِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْحَیَّ الْقَیُّومِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْخالِقِ الْبار‍ِی     لا اِلهَ اِلاّ  

اللهُ سُبْحانَ الْعَلِیَّ الْعَظیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْواحِدِ الْأحَدِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْمُؤمِنِ  

الْمُهَیْمِنِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْحَسیبِ الشَّهیدِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْحَلیمِ الْکَریمِ لا اِلهَ  

اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الأوَّلِ الْقَدیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الأوَّلِ الآخِرِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الظّاهِرِ  

الْباطِنِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْکَبیرِ الْمُتَعالِ    لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْقاضِیِ الْحاجاتِ لا اِلهَ  

اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظیمِِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ 

 رَبّیَ الْأعْلی لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْبُرْهانِ الْسُلْطانِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ السَّمیعِ الْبَصیرِ 

 لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْواحِدِ الْقَهّارِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْعَلیمِ الْحَکیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ 

 السَّتّارِ الْغَفّارِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الرَّحْمنِ الدَّیانِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْکَبیرِ الْأکْبَرِ لا اِلهَ 

 اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْعَلیمِ الْعَلاّامِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الشَافِی الْکافی لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ  

الْعَظیمِ الْباقی لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الصَّمَدِ الْأحَدِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْأرْضِ وَ السَّمواتِ 

 لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْخالِقِ الرَّزاقِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْفَتّاحِ الْعَلیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ 

 الْعَزیزِ الْغَنِیَّ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْغَفُورِ الشَّکُورِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْعَظیمِ الْعَلیمِ لا اِلهَ  

اِلاّ اللهُ سُبْحانَ ذِی الْمُلْکِ وَ الْمَلَکُوتِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ ذِی الْع‍ِزَّهِ وَ الْعَظَمَهِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ  

سُبْحانَ ذِی الْهَیْبَهِ وَ الْقُدْرَهِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ ذِی الْک‍ِبْرِیاءِ وَ الْجَبَرُوتِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ 

 السَّتارِ الْعَظیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْعالِمِ الْغَیبِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْحَمیدِ الْمَجیدِ لا اِلهَ  

اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْحَکیمِ الْقَدیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْقادِرِ السَّتّارِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ السَّمیعِ 

 الْعَلیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْغَنِیَّ الْعَظیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْعَلاّمِ السَّلامِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ 

 سُبْحانَ الْمَلِکِ النَّصیرِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْغَنِیَّ الرَّحْمنِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْقَریبِ 

 الْحَسَناتِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْوَلِیَّ الْحَسَناتِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ سُبْحانَ الصَّبُورِ  

السَّتّارِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْخالِقِ النُّورِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْغَنِیَّ الْمُعْج‍ِزِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ  

سُبْحانَ الْفاضِلِ الشَّکُورِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْغَنِیَّ الْقَدیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ ذِی الْجَلالِ 

 الْمُبینِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْخالِصِ الْمُخْلِصِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الصّادِقِ الْوَعْدِ لا اِلهَ 

 اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْحَقَّ الْمُبینِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ ذِی الْقُوَّهِ الْمَتینِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ 

 الْقَوِیَّ الْعَزیزِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْحَیَّ الَّذی لا یَمُوتُ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْعَلاّمِ الْغُیُوبِ  

لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ السَّتّار الْعُیُوبِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْمُسْتَعانِ الْغَفُورِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ  

سُبْحانَ رَبَّ الْعالَمینَ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الرَّحْمنِ السَّتّارِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الرَّحیمِ  

الْغَفّارِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْعَزیزِ الْوَهّابِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْقادِرِ الْمُقْتَدِرِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ  

سُبْحانَ ذِی الْغُفْرانِ الْحَلیمِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْمَلِکِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْبارِیءِ 

 الْمُصَوَّرِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْعَزیزِ الْجَبّارِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْجَبّارِ الْمُتَکَبِّر لا اِلهَ اِلاّ اللهُ 

 سُبْحانَ اللهِ عَمّا یَصِفُونَ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْقُدُّوسِ السُّبُّوحِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ رَبَّ  

الْمَلائِکَهِ وَ الْرُّوحِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ ذِی الْألاءِ وَ النَّعْماءِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْمَلِکی 

 الْمَقْصُودِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ الْحنّانِ الْمَنّانِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ سُبْحانَ ادَمُ صَفِیُّ اللهِ لا اِلهَ 

 اِلاّ اللهُ نُوحٌ نَجِیُّ اللهِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ اِبراهیمُ خَلیلُ اللهِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ اِسْمعیلَ ذَبیحُ اللهُ، لا اِلهَ  

اِلاّ اللهُ مُوسی کَلیمُ اللهِ، لا اِلهَ اِلاّ اللهُ داوُودُ خَلیفَهُ اللهِ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ عیسی رُوحُ اللهِ، لا اِلهَ  

اِلاّ اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ وَ صَلَّی اللهُ عَلی خَیْرِ خَلْقِه وَ نُورِ عَرْشِه اَفْضَلَ الْأنبِیاءِ وَ الْمُرْسَلینَ  

حَبیبنا وَ سَیَّدِنا وَ سَنَدِنا وَ شَفیعنا وَ مَوْلینا مُحَمَّدٍ وَ عَلی الِهِ وَ اَصْحابِهِ اَجْمَعینَ  

بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحَمینَ.

جدول کامل روزهای قمر در عقرب سال ۹۵

قمر در عقرب چیست و چه اعمالی در ایام قمر در عقرب منع شده است ؟

قمر در عقرب به این معنا است که برای ساکنین زمین ، کره ماه برابر صورت فلکى عقرب‌‌ واقع شده است ، ماه (قمر) در طول یک سال قمری ، که حدود ۲۹٫۵ روز است، یکبار به طور کامل دور زمین می چرخد! که به دوازده قسمت تقسیم شده و برج هایی نیز برای هر یک از این دوازده صورت فلکی انتخاب شده ؛ حمل، ثور، جوزاء، سرطان، اسد، سنبله، میزان، عقرب، قوس، حوت، دلو، جدی.

قمر در عقرب حدود دو و نیم روز ( ۶۰ ساعت )می باشد ، اما با توجه به اینکه در روایات عبارت “قمر در عقرب” آمده و مشخص نشده که آیا منظور قمر در صورت فلکی عقرب است یا این که قمر در برج عقرب است؟ لذا بهتر است مراعات احتیاط گردد و دو روز به آن افزود و جمعاً چهار روز و نیم محاسبه کرد ، البته روزهای قمر در عقرب در هر سال متفاوت است و باید هر سال محاسبه شوند.

بر اساس روایات و نیز علم نجوم و اخترشناسی ؛

خواندن عقد ازدواج

مسافرت

اقدام برای بچه دار شدن (انعقاد نطفه)

افتتاح کار و کسب و تجارت

حجامت

تعیین و تغییر نام

گذاشتن سنگ بنای کارهای مهم

و بطور کلی انجام هر یک از کارهای اساسی

در روزهای نحس و قمر در عقرب هم از نظر علماء دینی و هم از نظر منجّمین توصیه نمیگردد بلکه علما فتوی به کراهت اعمال بالا در ایام قمر در عقرب داده اند.

در روایتی امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: «هر کس در هنگامی که قمر در عقرب باشد مسافرت یا ازدواج نماید ، خیری نمی بیند»

هر چند حرکات و صور فلکی و اجرام آسمانی بر زندگی بشر تاثیرات فراوانی دارد لکن از آموزه های اسلامی استفاده می شود که نباید به این امور بیش از حدّ مجاز اعتنا کرده و کل برنامه های زندگی خود را بر اساس آن تنظیم نمود اما به هر صورت احتیاط ، شرط عقل و نیز شرع است . به عنوان نمونه در چندین روایت ذیل ، ائمه به این موضوع اشاره کرده اند.

شخصی به امام صادق (علیه السلام) عرض کرد: «من به گونه ای در نجوم غرق شده ام که هر گاه بخواهم کاری انجام دهم، آن را با اطلاعات نجومی خود می سنجم، اگر برای آن طالع شر و نحسی دیدم آن را انجام نمی دهم و هر گاه طالع خیر و خوبی برای آن دیدم، شروع به اقدام می کنم. امام فرمود: آیا به آن چه به دست آورده ای اعتقاد داشته و بر طبق آن عمل می کنی؟ عرض کرد: بله، امام فرمود: همه کتاب هایت (کتاب های نجومی) را نابود کن و به این علم عمل نکن».

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند : هر کس برخدا توکل کند و هیچ گاه ملاحظه سعادت و نحوست روزها را ننماید خداوند او را یاری خواهد نمود و عهده دار او خواهد شد به ویژه اینکه صدقه نیز بپردازد زیرا صدقه نحوست را از بین میبرد.

البته این مطلب را هم نباید نادیده گرفت که به اعتراف خود منجمین، این گونه برداشت های غیر مادی و حکم های غیبی از حالات نجوم و ستارگان، دقیق و قطعی نیست و فقط مجرد ظن و احتمال است.

اما بعد از آن که اسلام، مسلمانان را از افتادن در خرافات باز داشت، در برخی از موارد به اموری اشاره کرده است که نوعی اعتراف به دخالت اجرام آسمانی در برخی از امور زندگی انسان ها است (البته این دخالتها اموری خارق العاده و غیر طبیعی نیستند بلکه نا شناخته و ناملموسند که به نظر برخی روشنفکر مآبها شاید خرافات باشد که انشاء الله در پستهای آینده در مورد این موضوع بیشتر بحث خواهد شد!) ، البته روشن است که در این گونه امور فقط باید به مقداری که شرع بیان کرده است، اکتفا شود ، مانند ایام قمر در عقرب و ماه صفر.

نتیجه :

بنابراین با توجه به مطالبی که ذکر شد می توان چنین نتیجه گرفت که موضوع قمر در عقرب امری است حقیقی و واقعی ؛ و تاثیرات آن در زندگی بشر قطعی و مسلم است چنانکه علمای دینی بر طبق آن فتوا نیز داده اند و بهتر این است که در این ایام از کارهای مهمی که در صدر کلام ذکر شد پرهیز شود لکن صدقه و خواندن آیة الکرسی در دفع نحوست این ایام بسیار مفید می باشد.

ساعات و ایام قمر در عقرب مربوط به سال ۹۵ و زمان ورود و خروج از آن، بر اساس محاسبات آسترولوژی، مطابق با جدول ترسیم شده زیر است:

جدول روزهای قمر در عقرب سال ۹۵ هجری شمسی

برای محاسبه قمر در عقرب در برخی از کتب این فرمول گفته شده است:

« فرض کنید امروز ۲ مهر مصادف با ۱۵ شوال است.

۱-روزها را یک واحد اضافه کنید (روز شمسی برابر ۳ و روز قمری برابر ۱۶)

۲-روز قمری را در عدد ۱۲٫۲ ضرب کنید و حاصل را با روز شمسی جمع کنید.

۳-حاصل جمع را بر عدد ۳۰ تقسیم کنید.

۴-حاصل تقسیم را با عدد برج شمسی (مهر=۷) جمع کنید.

۵-اگر عدد بدست آمده بیشتر از ۱۲ باشد منهای ۱۲ کنید.

عددی که نهایتاً بدست می آید تعیین کننده موضع ماه در برجهای دوازده گانه است. اگر این عدد برابر ۸ باشد نشان دهنده زمان قمر در عقرب است.کتاب نجوم مقدماتی.

توضیحات بیشتر در کتب مفصل ذکر شده اما آنچه مربوط به بحث ماست اینست که قمر در عقرب زمانی رخ می دهد که از نگاه اهل زمین کره ماه بر روی صورت فلکی عقرب قرار گیرد. البته ستارگان دیگر نیز بر روی این برجها قرار می گیرند ولی با توجه به روایات به این قضیه ما پیرامون آن توضیحاتی رو مطرح خواهیم کرد.

قمر در صورت یا برج عقرب؟

این اختلاف که منظور از قمر در عقرب چیست آیا منظور بودن قمر در خود برج عقرب است و یا در صورت آن؟ وجود دارد.

علامه حسن زاده آملی ( حفظه الله ) در کتاب دروس معرفة الوقت و القبله، الدرس خامس و العشرون -خاتمه فی الفرق بین البرج و الصوره-، ص ۱۵۵ به صورت مبسوط در این باره بحث می کنند و برخی از اقوال فقها را نیز مطرح می نمایند:

« و بما قدّمنا دریت مقصود أرباب التقویم فی تعابیرھم بأنّ القمر فی برج العقرب أو فی صورة العقرب، و قداختلف الفقھاء فی قول الصادق علیه السّلام « من سافر أو تزوج و القمر فی العقرب لم یر الحسنی » بأنّ لفظ الخبر ھل ھو مقول على عرف أھل النجوم أعنى الکون فی برج العقرب، أو على ما یرى عند عامة الناس من کون القمر فی العقرب لا على ما یقرره أھل النجوم من الدرجات و الدقائق و نحو ذلک مما ھو جار على مصطلحاتھم، أو یکون محمولا على إطلاقه أی کون القمر فی برج العقرب أو صورته فما دام القمر انتقل إلى برج القمر یکره التزوج و السفر مثلا إلى أن یخرج من صورته…)) ».

ایشان سه نظر را مطرح می کنند.

۱- نظر منجمان که گویند: منظور از قمر در عقرب بودن قمر در برج عقرب است. ایشان در ادامه مطلب، موافقان این قول را جناب فاضل هندی و شهید ثانی معرفی می کنند.

۲- نظر عموم مردم که گویند: منظور از قمر در عقرب بودن قمر در صورت عقرب است. مرحوم صاحب جواهر از موافقان این نظریه اند.

«… ذھب صاحب الجواھر إلى الثانی و ظاھر قوله “على ما یرى عند عامة الناس من کون القمر فی العقرب لا على ما یقرّره إلخ،” أنّ الملاک کون القمر فی صورة العقرب حیث یراه و یعاینه عامة الناس فی السماء فما دام القمر کذلک فھو فی العقرب فالمدار و العبرة فیه رؤیة عامّة الناس بالبصر عادة لا على الدقّة الریاضیّة من تعیین الدرجات و الدقائق من بدأ وروده إلى آخر خروجھ من الصورة کما قرر عند أھل النجوم فإنّ عامّة الناس لم یکلفوا فی أمثال ھذه الأمور بتلک الدقّة الّتی لا تخلو لھم من مشقة لأنهم ما کانوا ذوی معرفة بالھندسة و لا بالآلات الرصدیة و لا یمکنھم الاقتحام فی ذلک الأمور الصعبة العلمیة. آنچه منظور روایات است همان صورت عقرب است که عموم مردم نیز می توانند آن را در آسمان مشاهده و با آن برخورد نمایند. لذا آنچه ملاک قرار گرفته عرف مردم است نه محاسبات ریاضی دقیق منجمان، چون عموم مردم مکلف به رعایت این دقت های ریاضی نیستند و برای آنان سخت و مشقت آور است.

۳- نظر برخی از فقها که گویند: در اینجا باید احتیاط کرد و جمع نمود. آیت الله سید کاظم یزدی طباطبایی از طرفداران این قول می باشند.

علامه حسن زاده در جمع بندی نظر خود را اینگونه مطرح می کنند:

و ھو موافق الاحتیاط لا ینبغی ترکه و وجھه ظاھر و أوثق الأقوال فی ذلک ھو کون القمر فی صورة العقرب أى البرج الطبیعی منه حقیقة على ما ھو المقرّر عند أھل الصناعة. آنچه موافق احتیاط است همین جمع بین صورت و برج است. و بهترین و موثق ترین این نظریه ها همان قول دوم است یعنی منظور از قمر در عقرب بودن قمر در صورت عقرب است. آیت الله حسن‌زاده آملی در هزار و یک کلمه، کلمه ۵۵۴/صفحه ۲۲٫ فرق میان برج و صورت و منازل قمر را توضیح داده اند و برخی از اقوال بالا را مطرح کرده اند.

نگارنده هم با قول دوم موافق است، علاوه بر ادله این قول باید دانست که در زمان معصومین صور فلکی با بروج فلکی اختلاف داشته اند لذا بعید است که معصومین بدان حواله داده باشند. در هر حال احتیاط بهترین مسیر خواهد بود.

احتیاط آنست که جمع کرد بین برج و صورت یعنی صبر کرد که قمر هم از صورت و هم از برج عقرب خارج شود که حدود یک یا دو روز بیشتر طول می کشد که قمر پس از خروج از صورت از برج قمر نیز خارج شود. برای فهم زمان قمر در عقرب نیاز به محاسبات دقیق نجومی هست که برخی از تقویمها انجام داده اند لذا ما نیز این ایام را برای سال جاری با مقابله کردن چند تقویم معتبر برای شما انجام داده ایم. البته خوبست که یک یا دو روز هم احتیاط در قبل و بعد این ایام هم داشت

وظیفه ما در ایام قمر در عقرب

ما باید بدانیم همانطور که در ایام خاص سال مانند زمستان با تغییر وضعیت هوا، خود را با لباس گرم می پوشانیم و از خود در برابر آسیب سرما محافظت می نماییم در این ایام نیز مراقبت بیشتری داشته باشیم. البته این بدین معنا نیست که خرافه گرا شویم و تمام کارها را با محاسبات نجومی و طالع بینی انجام دهیم و در امور زندگی دچار وسوسه گردیم.

آنچه لازم است توجه شود اینست که روایات، ما را متوجه قمر در عقرب کرده اند و در برابر آثار آن نیز راههایی را به ما تعلیم داده اند. وظیفه داریم بدور از هرگونه رفتار خودسرانه و خرافی به روایات عمل کنیم نه گفتار بی دلیل برخی از شیادان.

در روایات آمده که برای برطرف کردن امور نحس حتما دعا و صدقه داده شود……

« عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع ):مَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ إِذَا أَصْبَحَ دَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ نَحْسَ ذَلِکَ الْیَوْم‏. هر کس صبح صدقه دهد خدا نحوست آن روز را از دفع می کند. »( بحار الأنوار ؛ج‏۵۶ ؛ص۳۱).

خواندن آیه الکرسی و سور معوذتین (فلق و الناس) در هر روز و داشتن برخی از حرزهای منقول از معصومین و انس بیشتر با ادعیه خود بهترین محافظان در برابر هر امر نحس و ناپسندی خواهد بود.

حضرت امام صادق فرمود: بین من و مردى منجم؛ زمینى مشترک بود. براى تقسیم او پیوسته تأخیر می انداخت تا ساعتى را انتخاب کند که به نظر خودش برایش سعید باشد و براى من نحس. بالاخره تقسیم کردیم به من قسمت خوب افتاد ؛ منجّم از ناراحتى دست بر پشت دست دیگر زده گفت مثل امروز ندیده بودم!.

گفتم مگر از علم خود استفاده نکردى؟

گفت من با اطلاع از علم نجوم براى شما ساعت نحس انتخاب کردم و خودم در ساعت سعد خارج شدم باز قسمت بهتر به شما افتاد.

گفتم میل دارى حدیثى که پدرم از پدر خود برایم نقل کرده برایت بگویم. پدرم گفت: پیامبر اکرم(ص) فرموند:

هر کس مایل است نحوست آن روزش برطرف شود اول صبح صدقه بدهد خداوند با این صدقه نحوست آن روز را برطرف می کند و هر که مى‏خواهد نحوست شبش برطرف گردد شب را با صدقه شروع کند. گفتم من وقتى خارج شدم صدقه دادم . این صدقه نفعش براى من از علم نجوم تو بهتر بود.»(زندگانى حضرت امام جعفر صادق علیه السلام، ص: ۴۱)