گنجهای معنوی: چون کسی به کسی حاجتی داشته باشد و خواهد که حاجت روا شود این آیه را بر دست راست خود سه مرتبه بخواند و دست بهم آورد. چون پیش آن شخص رود و در برابر او دست خود را باز کند مقصودش حاصل گردد.
ختم – سوره یاسین چنان است که هفت مبین دارد دو مبین ان که عدو مبین و خصیم مبین میباشد پنج مبین دیگر را هر کدام بمحلش برسد از دست راست اول انگشت خضر که همان انگشت کوچک است عقد کند (ببندد) بیاید الی انگشت ابهام که انگشت شصت بزرگ است چون سوره تمام شود یک حمد و یک ایه الکرسی بخواند انگشت شصت خود را باز کند و بعد انگشت خضر (کوچک) را باز کند بعد بعد انگشت سبابه میانه را و بعد انگشت بنصر را و بعد انگشت سبابه را باز کند چون تمام شود بعد این دعا را بخواند و حاجت از خدا بخواهد که بلا فاصله روا شود : سبحان المفرج عن کل محزون سبحان المنفس عن کل مدیون سبحان من جعل خزائن علمه و حکمته الکاف والنون یا من اذا اراد شیئا ان یقول له کن فیکون فسبحان الذی بیده ملکوت کل شیء و الیه ترجعون .
ختم : بسم الله الرحمن الرحیم از برای هر مطلبی در یک مجلس با طهارت 786 مرتبه این ایه را بخواند و بعد از اتمام به همین عدد صلوات بفرستد .
ختم : سوره فاتحه الکتاب را بیست و یک بار بخواند بعد از نماز صبح و بیست و دو بار بعد از نماز ظهر و بیست و سه نویت بعد از نماز عصر و بیست و چهار بار بعد از نماز مغرب و ده مرتبه بعد از نماز عشاء که جمع آن صد مرتبه میشود برای هر حاجتی که دارد نافذ است .
ختم: هر که به جهت فتح کارها و محفوظ ماندن از مکر شیطان دو مربع چهار در چهار به این طریق بنویسد در ساعات سعد خواص عظیمی دارد
بسم | الله | الرحمن | الرحیم |
الرحمن | الرحیم | بسم | الله |
الرحیم | الرحمن | الله | بسم |
الله | بسم | الرحیم | الرحمن |
189 | 202 | 199 | 196 |
200 | 195 | 190 | 201 |
194 | 197 |
| 191 |
203 | 192 | 193 | 198 |
در بیرون نوشته شود این عدد 202
و هر که این دو مربع را در نزد خود داشته باشد و ورد خود کند بسم الله الرحمن الرحیم را روزی 786 نوبت هر طلسمی که بخواهد میتواند بگشاید همه مشکلات بر وی آسان شود بعد از فراغ از ورد باید 132 مرتبه هم صلوات بفرستد مستجاب الدعوه گردد و روزی بر او فراخ گردد و صفای باطن بر او حاصل شود و هیچکاری بر وی مشکل نگردد و فتوحات بر وی رسد و دارنده این مربع باید دائم الطهاره باشد و خود را معطر نماید و این مربع را عزیز دارد همه گناهان کبیره و صغیره وی محو شود .
منقول است که در زمان حضرت رسول (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) تاجرى بود که «توکل على اللَّه»، به تنهائى از مدینه به شام مسافرت میکرد؛ و هیچ وقت با قافلهها همسفر نمیشد…
تا در یکى از سفرهایش، در بین راه، به دزدى برخورد کرد و دزد بر او صیحه زد و امر به توقف او داد!
مرد تاجر وحشت کرد و گفت: اینک اموال مرا برگیر و به راه خود برو!
دزد گفت: بلکه تو را هم میکشم!
مرد تاجر هر چه التماس کرد پذیرفته نشد! تا آخر الامر اذن گرفت که چهار رکعت نماز بخواند. سپس وضو گرفت و نماز خواند و دو دستش را طرف آسمان بلند کرد و گفت:
یا ودود یا ودود؛ یا ذا العرش المجید؛ یا مبدئ یا معید؛ یا ذا البطش الشدید؛ یا فعّالا لما یرید؛ أسئلک بنور وجهک الذى ملاء ارکان عرشک؛ و أسألک بقدرتک التى قدّرت بها على جمیع خلقک؛ و برحمتک الّتى وسعت کلّ شىء؛ لا إله إلا أنت؛ یا مغیث أغثنى یا مغیث صل على محمّد و آل محمّد و أغثنى
و چون دعایش به اینجا رسید، ناگهان اسبسوارى پیدا شد که بر اسب اشهبى (رنگ سیاه و سفید) سوار بود، و لباس سبز رنگى در بر کرده و نیزهاى در دست داشت…
به مجرّد رسیدن، چنان نیزه بر سینۀ دزد فرو برد که همان دم جان سپرد.
سپس به تاجر گفت: بدان من مَلکى هستم از آسمان سوم؛ چون دعا کردى جبرئیل نازل شد و به من امر نمود که بیایم و دزد را به قتل برسانم…
و بدان اى بندۀ خدا: هر مهموم و محزونى همانند تو این چنین دعا کند، خداى تعالى غم و حزن و اندوه او را برطرف نماید.
پس مرد تاجر با کمال صحت و سلامتى به مدینه برگشت و قصّه را حضور نبى اکرم (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) بیان داشت.
آن حضرت فرمود: خدا را به اسماء الحسنایش خواندهاى که اجابت شد، و هر که خدا را به اسماء الحسنایش بخواند دعایش مستجاب مىشود.
منبع: ارشاد القلوب-ترجمه مسترحمى، ج۲، ص: ۱۷۶