نادرحبیب الهی«ریش سفید»

نادرحبیب الهی«ریش سفید»

نادرحبیب الهی«ریش سفید»
نادرحبیب الهی«ریش سفید»

نادرحبیب الهی«ریش سفید»

نادرحبیب الهی«ریش سفید»

آسمان را بنگر ، که هنوز، بعد صدها شب و روز

ماه من ، غصه چرا ؟!



ماه من ، غصه چرا ؟!
آسمان را بنگر ، که هنوز، بعد صدها شب و روز
مثل آن روز نخست
گرم وآبی و پر از مهر ، به ما می خندد !
یا زمینی را که، دلش ازسردی شب های خزان
نه شکست و نه گرفت !
بلکه از عاطفه لبریز شد و
نفسی از سر امید کشید
ودر آغاز بهار ، دشتی از یاس سپید
زیر پاهامان ریخت ،
تا بگوید که هنوز، پر امنیت احساس خداست
!
ماه من غصه چرا !؟! 
تو مرا داری و من
هر شب و روز ،
آرزویم ، همه خوشبختی توست !
ماه من ! دل به غم دادن و از یاس سخن ها گفتن
کارآن هایی نیست ، که خدا
را دارند ...
ماه من ! غم و اندوه ، اگر هم روزی، مثل باران بارید
یا دل شیشه ای ات ، از لب پنجره عشق ، زمین خورد و شکست،
با نگاهت به خدا ، چتر شادی وا کن
وبگو با دل خود ،

که خدا هست ، خدا هست ؛خدا هست هنوز!
او همانی است که در تار ترین لحظه شب، راه نورانی امید
نشانم می داد ...
او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد ، همه زندگی ام ،
غرق شادی باشد ....
ماه من !
غصه اگر هست ! بگو تا باشد !
معنی خوشبختی ،
بودن اندوه است ...!
این همه غصه و غم ، این همه شادی و شور
چه بخواهی و چه نه ! میوه یک باغند
همه را با هم و با عشق بچین ...
ولی از یاد مبر،
پشت هرکوه بلند ، سبزه زاری است پر از یاد خدا
و در آن باز کسی می خواند ،
که خدا هست ، خدا هست
و چرا غصه ؟ چرا !؟!



شهر من اینجا نیست!


 شهر من اینجا نیست !
اینجا…
آدم که نه!
آدمک هایش، همه ناجور رنگ بی رنگی اند!
و جالب تر !

اینجا هر کسی
هفتاد رنگ بازی میکند
تا میزبان سیاهی دیگری باشد!
.
شهر من اینجا نیست!
اینجا…
همه قار قار چهلمین کلاغ را
دوست می دارند!
و آبرو چون پنیری دزدیده خواهد شد!
.
شهر من اینجا نیست!
اینجا…
سبدهاشان پر است از
تخم های تهمتی که غالبا “دو زرده” اند!
.
من به دنبال دیارم هستم،
شهر من اینجا نیست…شهر من گم شده است!

حقیقتِ خودت



 تو خودت را رنگ زدی، تا شیبه خاطرات این آدم ها باشی؟

شاید فراموش کردی، که این آدم ها رنگین کمان را با دروغ های خود رنگ میکنند!

تو برای آنها، حتی معنی بی رنگی را هم نداری!

کاش سیاه و سفید بودی!

تا باورشان میشد، تو شیبه دروغ های رنگیِ آنها نیستی!

شبیه حقیقتِ خودت هستی!

حقیقتِ خودت!

خیانت در جهان پرندگان


پرندگان در اغلب رفتارهای خویش شباهت فراوانی به بشر دارند و دانشمندان تاکید دارند که پرندگان اقوام و امت هایی همچون ما می باشند

و این چیزی است که قرآن 14 قرن پیش به آن اشاره داشته است...


دانشمندان از سال ها قبل می دانستند که پرند ها ترجیح می دهند در طول زندگی خود فقط با جفت خویش زندگی کنند، حتی این پرندگان رنج بزرگ کردن جوجه های خود و حفاظت از خانواده های شان را همچون بشر تحمل می کنند .

اما چیز جدیدی که نیکول گرلاخ از دانشگاه آندیانای آمریکا آن را کشف کرده است این است که این قاعده همیشه ثابت نیست و همانطور که بعضی از انسان ها  در زندگی زناشویی خویش مرتکب خیانت می شوند به همین صورت پرندگان نیز مرتکب خیانت می شوند و پرنده ی نر با ماده ی دیگری غیر از جفت خود جفت گیری می کند و از آن ها صاحب کودکانی غیر قانونی می شدند !!
این تحقیق در مجله ی « برویسدنگر» که متعلق به آکادمی سلطنتی علوم بریتانبا منتشر شده است  و می افزاید که چنین خیانت های در جهان پرندگان برخلاف بشر ،موجب تقویت نسل پرندگان می شود و پرندگانی سالم تر به دنیا می آیند!! اما در جهان ما انسا ن ها کودکانی که نتیجه خیانت به دنیا می آیند در غالب از مشکلات روحی رنج می برند
دنیای پرندگان پر از اسرار و عجایب می باشد در بین آن ها ما شاهد تعاون، محبت، رحمت و بسیاری از صفات هستیم که شبیه بشر است و در مقابل این ویژگی ها ما در عالم پرندگان شاهد غش، دروغ، فریب و حتی خیانت هستیم... و دانشمندان می گویند اگر می خواهیم هرچه بیشتر به شیوه زندگی پرندگان پی ببریم باید آن ها را با جامعه های انسانی مقایسه کنیم!



و سوال :   

آیا در قرآن اشاره ای به مثل این تحقیق علمی نوین شده است؟ خلاصه این بحث میگوید که پرندگان در اکثر رفتارها و خصلت های خود شبیه بشر هستند و این دقیقا همان چیزی است که قرآن کریم نیز بوضوح به آن اشاره کرده است: «(وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ وَلَا طَائِرٍ یَطِیرُ بِجَنَاحَیْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُکُمْ مَا فَرَّطْنَا فِی الْکِتَابِ مِنْ شَیْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ یُحْشَرُونَ)» ترجمه: « هیچ جنبنده‏ای در زمین و هیچ پرنده‏ای که با دو بال خود پرواز میکند نیست، مگر اینکه امت هائی همانند شما هستند، ما هیچ چیز را در این کتاب فروگذار نکردیم، سپس همگی به سوی پروردگارشان محشور می‏گردند.»

کبوترراعبی وسفارش ائمه(ع)




از امام صادق(علیه السلام) روایت شده است که فرمودند: « إتخذوا الحمام الراعبیة فی بیوتکم فإنها تلعن قتلة الحسین بن علی بن ابی طالب(علیهم السلام) و لعن الله قاتله» یعنی کبوتر راعبی را در خانه‌هایتان نگهداری کنید که او قاتلین حسین بن علی بن ابی طالب را لعنت می‌کند و خدا قاتلین او را لعنت کند.(بحارالانوار، ج44، ص305) 
 
مرحوم ملامحسن فیض کاشانی در توضیح کبوتر راعبی چنین گفته است: «الحمام الراعبی کأنه الذی فی رجلیه ریش» یعنی کبوتر راعبی گویا کبوتری است که در پاهای او پَر(در اصطلاح، پا پَر) است.(الوافی، ج20، ص856)
 
در کافی از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که فرمود: «کان فی منزل رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) زوج حمام احمر؛ در خانه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) یک جفت کبوتر قرمز رنگ بود وایشان از آنها نگهداری می کردند».
 
زیرا در روایت دیگری از امام صادق (علیه السلام) در کتاب مکارم الاخلاق آمده است که «لیس من بیت نبی إلا و فیه حمام لأن سفهاء الجن یعبثون بصبیان البیت فإذا کان فیه حمام عبثوا بالحمام وترکوا الناس»؛ (سنن النبی ،ص142/138از ملحقات مسکن)
در خانه همه انبیا کبوتر نگهداری می شده است ؛ زیرا سفیهان جن ، همواره با کودک خانه بازی می کنند و آنها را به خود سرگرم می کنند واگر کبوتر درآن خانه باشد، این جنیّان با کبوتران مشغول می شوند ودیگران را رها می کنند.