هیج میدونی همواره یکی مواظب ماست؟

 

هیچ میدونی همواره یکی مواظب ماست؟

گاهی...

وقتی که احساس می کنی

به آخر خط رسیدی

گیر کردی

وافسرده ای...

چه با ید کرد؟

گریه و زاری؟

عصبانی شد؟

مانند یک غول بیابانی؟

الکل مصرف کرد؟

مواد مخدر مصرف کرد؟

.

.

نه

حتی با احساس....

غم

حماقت

تنها ئی

گناه

ترس

و حقارت

یادت باشه...

یکی...

مراقبت است

به نظر او تو درخشنده ای

بزرگی

خیلی استثنائی هستی

و دوستت داره!

.

.

با تکرار این دعا به قلبتان دعوتش کنید:

"خداوندا از تو میخواهم ازتمام خطاهایم در گذری

و به آرزوهایم در جهت خوشبختی و سعادتمندی،

جامه عمل بپوشانی. آمین"

خدایا...

خدایا ! قدرتی ده تا از دریافتن معایب خود، مأیوس و از شناختن محاسن خود، مغرور نشویم. ای محبوب بی نهایت یاورم باش، هر گاه افتادم، برخواستنم را فراموش نسازم. ای قادر مطلق ! می خواهم یک فرد بهتر شوم، نه یک فرد مهم تر. خداوندا ! بزرگ روح و کوچک نامم بنما، نه کوچک روح و بزرگ نامم. کل کیهان، تبلوری از یک سرور بیکرانه است. خداوندا ! قدرتم ده به فضیلت مهم تبدیل شوم، نه به شخصیت مهم، تا راه فضیلتم بماند و از آن راه بیابند، و نام شخصیتم نماند و از آن بت نسازند. ای زیبا ازلی دلاراتر از من کیست که جز تو آراینده ام نیست؟ زیباتر از من کیست که نقاش رخسارم تویی. خداوندا بسیاری می گویند: معنای این جهان کو؟! ما می گوئیم: جز معنا در این جهان کو؟! خالق مهربانم ! طعم زنده بودنم را بچشان، که از بهشت شیرین تر است. خداوندا ! ای کاش، این تحمل را می یافتم به جای تمام رنجیده ها، تنها من رنجیده می گشتم و سرورشان را افزون تر از سرور خود دوست می داشتم. خداوندا ! به خودباختگان نام بلند ده و به خودساختگان گام بلند. هر گاه که انسان تنها یک نیاز واحد در خود ببیند به بی نیازی می رسد، فقط باور کند که به خداوند یگانه و بی نیاز احتیاج دارد. هر چیزی فانی می شود، به جز آن چیزی که به رنگ خداست، و هر رنگی فریب می دهد و به گمراهی می برد به جز رنگ خدا. محبوبا ! مرا عاشق خوشبختی دیگران بنما. هیچ پاداشی از تو نمی خواهم، به جز عاشق شدن به خوشبختی دیگران. برای تماشا کردن آسمان پر ستاره وقت بگذارید، و در کنار خانواده ی خود به تماشای آن بپردازید و یگانه خالق بی همتای آن را سپاس گوئید، آنگاه سخت به خود بنازید که شما نیز یکی از آفریده های آن نقاش ازلی هستید. ای خدای من، ای جمال نامتناهی ! تو گفتی: با من سخن بگو: من گفتم: تو از بس زیبایی که من هیچ مجالی برای سخن گفتن ندارم

 

الهی.....

الــهـی !!!

اگـر بـخـواهـم ..شـرمـسـارم

اگـر نـخـواهـم .. گـرفـتـار

الــهـی!!!

بـاز کـن در، کـه جـز ایـن خـانـه مـرا نـیـسـت پـنـاهـی...

آفرینش ...

پس از آفرینش آدم خدا گفت به او: نازنینم آدم با تو رازی دارم اندکی پیش تر آی، آدم آرام و نجیب آمد پیش، زیر چشمی به خدا می نگریست..
نازنینم آدم! قطره ای اشک ز چشمان خداوند چکید، یاد من باش که بس تنهایم..!

بغض آدم ترکید، گونه هایش لرزید به خدا گفت: من به اندازه گلهای بهشت، به اندازه عرش، نه نه من به اندازه تنهاییت ای هستی من دوستدارت هستم....
آدم کوله اش را برداشت، راهی ظلمت پر شور زمین.. طفلکی بنده غمگین؛آدم.. در میان لحظه جانکاه هبوط زیر لبهای خدا باز شنید:

نازنینم آدم! نه به اندازه تنهایی من، نه به اندازه عرش، نه به اندازه گلهای بهشت که به اندازه یک دانه گندم تو فقط یادم باش... نازنینم آدم، مبری از یادم!!

تنهـــــــایم مگـــــــذار خدایـــــا تنهـــــــایم مگـــــــذار

 

گـــــاهی نـــــه گریـــــه آرامت می کنــــد

و نـــــــــــه خنــــــــده

نــــــــه فریـــــــــاد آرامــت می کنــــــــد

 نـــــــه سکــــــــوت

آنجـــــاست کـــــه بـــا چشمانی خیس

رو بـــه آسمـــــان می کنی و می گویی

خدایــــــا 

تنهـــــا تــــو را دارم 

 تنهـــــــایم مگـــــــذار