چوب سادگی

ﺟﻨﮕﻞ فقط دیدنی نیست
ﻓﻘﻂ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻧﯽ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ
ﻣﻦ ﯾﮏ ﺟﻨﮕﻞ ﭼﻮﺏ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ . . .

برکه وماه

بـــِــرکه اشــــک ریخت
وقتـــی مـــــاه را
در بَــرَش تنـــها عـــــکس دید
دل نـــهان کرد از عشــق ِمــــاه
اما چه ســــود هرچـــه بــود نقش ِبــرآب دیـــد
دل تمــــنایی نـــدارد
جز صــــدای همــــدلی هــای ِیـــار
زخـــــم میخـــورد به دل ، داغ داغ
وقتی نباشـــد در مســـیر ِســــخت ِ راه ،
همـــرهی بی تکلــــف تا ســـر قله ی ِ عشق
پـــا به پـــا .....
 

کوچه

کوچه ای را بود نامش معرفت ... مردمانش با مرام از هر جهت ... سیل آمد کوچه را ویرانه کرد ... مردمش را با جهان بیگانه کرد ... هرچه در آن کوی بود از معرفت ... شست و با خود برد سیل بی صفت ... از تمام کوچه تنها یک نفر ... خانه اش ماند و خودش جست از خطر ... رسم و راه نیک هرجا بود و هست ... از نهاد مردم آن کوچه است ... چونکه در اندیشه ام اینگونه ای ... حتم دارم از بچه های آن کوچه ای ..

سوره عشق

خدایا ...

جای سوره ای به نام " عشق " در قرآنت خالیست ،
که اینگونه آغاز میگردد :
و قسم به روزی که قلبت را می شکنند
و جز خدایت مرهمی نخواهی یافت...!

که نیست....

پر زدن تا آرزوها بال می خواهد که نیست

زندگی کردن_پرستو!_حال می خواهد که نیست

رفتن ازاین جاده های سنگلاخ زندگی

سینه ای از عشق مالامال می خواهد که نیست

دل میان اضطراب راکد مردابها

خنده ی نیلوفری هر سال می خواهد که نیست

برگ های شوقمان در خاک دل پوسیده اند

رویش بی ریشه هم اقبال می خواهد که نیست

قلب ما امروز بعد از آنهمه طوفان درد

فصل عشقی فارغ از جنجال می خواهد که نیست....