دیدگاه وایجادتقاوت

باران که میبارد همه پرنده ها به دنبال سر پناهند اما عقاب برای اجتناب از خیس شدن بالاتر از ابرها پرواز میکنداین دیدگاه است که تفاوت را خلق میکند...

مذمت قهر کردن و دورى از برادران دینى

حضرت رسول - صلى الله علیه و آله - فرمود: «هر دو نفر مسلمى که از یکدیگر قهرو خشم کنند و از هم دورى جویند و سه روز چنین باشند و با هم صلح و آشتى نکنند،از دایره اسلام بیرون مى ‏روند.و هر کدام که ابتدا به صلح و سخن گفتن کند در روزقیامت زود داخل بهشت‏ خواهد شد» .

 

و نیز از آن حضرت مروى است که: «از براى مسلمانان، حلال نیست که: زیادتر ازسه روز از برادر خود دورى و قهر کنند» .

از حضرت امام جعفر صادق - علیه السلام - مروى است که: «هیچ دو مردى از روى ‏قهر از یکدیگر جدا نمى ‏شوند مگر اینکه یکى از آنها مستوجب لعنت مى ‏گردد.و بسا باشد که هر دو مستوجب شوند.شخصى عرض کرد: آنکه مظلوم است چرا مستوجب‏ مى ‏گردد؟ فرمود: به جهت اینکه: او چرا برادر خود را به صلح نمى ‏خواند و ابتدا به کلام‏ نمى‏ کند.از پدرم شنیدم که مى ‏فرمود: هرگاه دو نفر با هم نزاع کنند و یکى از آنها قهرکند، آنکه مظلوم است‏ باید به نزد آن دیگرى بیاید و بگوید: اى برادر! تقصیر با من ‏است و من ظلم کرده ‏ام، تا نزاع از میان ایشان بر طرف شود.به درستى که خدا حاکم ‏عادل است و از ظالم، حق مظلوم را مى ‏گیرد» .

و حضرت امام محمد باقر - علیه السلام - فرمود که: «خدا رحمت کند کسى را که‏ الفت‏ بیندازد میان دو نفر از دوستان ما.اى گروه مؤمنین! سعى کنید و با یکدیگر مهربانى ‏نمائید» .

و اخبار به این مضامین بسیار است.پس لازم است‏ بر هر که طالب نجات آخرت‏ باشد که در این اخبار تامل کند و آنچه در ثواب «اضداد» آن، از: دوستى و الفت‏ با برادران رسیده ملاحظه نماید، و خود را از شر شیطان نگاهدارد، و به جهت مطالب پوچ ‏دنیویه پیوسته از گرد کدورت و رنجش یکدیگر، چون زنده در گور نباشد.و اگر نزاعى ‏فیمابین او و کسى واقع شود خود را بر آن بدارد که: ابتدا به صلح و دیدن او کند تا برشیطان و نفس اماره غالب گردد، و به درجات رفیعه و ثوابهاى اخرویه برسد.

و بداند که: هر که چون شیطان لعین، دشمنى در کمین، و چون نفس اماره بدخواهى ‏همخوابه و «قرین‏»او باشد.چون فرصت کدورت و رنجش و دشمنى با دیگران دارد،چگونه از مکر و نیرنگ دو عدوى تیز چنگ فراغت‏ یافته، با برادران دینى راه دشمنى ‏مى ‏پوید؟ !

 فضیلت و ثواب آشتى و الفت

همچنان که اشاره به آن شد: ضد قهر و دورى از برادران مؤمن، آشتى و الفت‏ با ایشان است.و این از اوصاف جمیله و اعمال فاضله است.و ثواب آن بى‏ حد، و فایده ‏آن بى ‏نهایت است.

از حضرت رسالت مآب - صلى الله علیه و آله - مروى است که: «جبرئیل خبر داد مرا که خداى - عز و جل - فرشته‏ اى بر زمین فرو فرستاد، آن فرشته مى‏ رفت، تا به در خانه‏ اى رسید، که مردى ایستاده اذن داخل شدن مى ‏طلبد.فرشته گفت: با صاحبخانه چه کاردارى؟ گفت: برادر مسلمان من است، براى خدا به دیدن او آمده‏ ام.فرشته گفت: کار دیگر ندارى؟ گفت: نه.پس آن فرشته به او گفت: به درستى که من فرستاده خدایم به ‏سوى تو.و خداى - تعالى - تو را سلام مى ‏رساند، و مى‏ گوید: بهشت از براى تو واجب‏ شد.و گفت: خداى - تعالى - مى‏ گوید که: هر مسلمانى که زیارت مسلمانى کند، نه آن ‏است که او را زیارت کرده، بلکه مرا زیارت کرده است و ثواب او بر من بهشت است‏» .

و از حضرت امام محمد باقر - علیه السلام - مروى است که: «چون مؤمن از منزل‏ خود بیرون مى‏ آید، که برادر خود را زیارت کند، پس خداى - تعالى - فرشته ‏اى به او موکل مى ‏گرداند، که بالى از بالهاى خود را در زیر قدم او مى ‏افکند.و بال دیگر را سایبان او مى ‏کند.و چون به منزل برادر مؤمن داخل مى ‏شود، خداى - تعالى - ندا مى ‏فرماید که: اى بنده تعظیم کننده حق من، و پیروى کننده آثار پیغمبر من! لازم است ‏بر من که تعظیم تو کنم.از من سؤال کن تا عطا نمایم.بخوان مرا تا اجابت ترا فرمایم.

ساکت ‏شو تا بى ‏طلب حاجت تو برآورم.پس چون مراجعت کند، آن فرشته مشایعت او کند.و همچنان بال خود را سایبان او مى‏ سازد، تا به منزل خود داخل شود.بعد از آن،خداى - تعالى - ندا فرماید که: به تحقیق واجب گردانیدم براى تو بهشت‏ خود را.و تو را اذن شفاعت دادم از براى بندگان خود» .

و نیز مروى است که: «هر مؤمنى که از منزل خود برآید، که زیارت برادر مؤمن‏ خود کند، و عارف به حق او باشد، خداى - تعالى - براى هر قدمى حسنه ‏اى از براى او مى ‏نویسد.و سیئه او را محو مى ‏کند.و درجه او را بلند مى ‏گرداند.و چون در خانه را بکوبد، درهاى آسمان از براى او گشوده مى‏ شود.و چون با هم ملاقات کنند و مصافحه‏ نمایند، و دست ‏به گردن یکدیگر کنند، خداى - تعالى - متوجه ایشان گردد، و به ایشان ‏بر ملائکه مباهات کند.و فرماید: نظر کنید به این دو بنده من که زیارت یکدیگر نمودند، و در راه من با هم دوستى کردند.بر من لازم است که ایشان را عذاب نکنم به ‏آتش.بعد از این، پس چون بازگردد، به عدد نفسها و قدمها و سخنهاى او ملائکه‏ مشایعت او کنند.و او را از شدائد دنیا و عذاب آخرت محافظت نمایند، تا مثل آن شب‏ از سال آینده.پس اگر در اثناى آن سال بمیرد از حساب روز قیامت معاف باشد» .

و از حضرت امام جعفر صادق - علیه السلام - مروى است که: «هر که به دیدن برادر مؤمن خود برود، خداى - تعالى - مى ‏فرماید که: مرا دیدن کردى و ثواب تو بر من است. و راضى نمى ‏شوم از براى تو ثوابى را کمتر از بهشت‏» .

و فرمود که: «زیارت برادر مؤمن از براى خدا بهتر است از آزاد کردن ده بنده‏ مؤمن.و هر که یک بنده مؤمن را آزاد کند، به هر عضوى از بدن او همان عضو او ازآتش محفوظ مى ‏گردد» .

و از حضرت رسول - صلى الله علیه و آله - مروى است که: «دو نفر که یکدیگر را ملاقات کنند، مثل دو دست‏ند که یکدیگر را مى ‏شویند.هیچ دو نفر مؤمنى یکدیگر راملاقات نمى ‏کنند، مگر اینکه به واسطه هر کدام، خدا خیرى به آن دیگر مى ‏رساند» .

و اخبار به این مضمون از حد افزون است.و سر در تاکید در زیارت برادران مؤمن‏ یکدیگر را آن است که: ملاقات ایشان با یکدیگر، باعث رفع ناخوشى و عداوت، وحصول الفت و محبت مى‏ گردد.و این اعظم اسباب اصلاح امر دنیا و آخرت است، زیرا حصول وحشت میان دو نفر، موجب فرصت‏ شیطان و شادى او است.و سبب‏ گرفتگى خاطر و مشغول شدن دل و بازماندن از اصلاح خود مى ‏شود.و چون الفت و محبت در میان برادران دینى بوده باشد، بسیارى از اسباب فراغت‏ حاصل، و گرفتارى ‏خاطر زایل مى ‏شود.و از این است که: خداى - تعالى - در مقام امتنان بر مؤمنین‏ مى ‏فرماید:

«لو انفقت ما فى الارض جمیعا ما الفت‏بین قلوبهم و لکن الله الف بینهم‏»

یعنى: «توهر گاه آنچه در روى زمین است، همه را صرف مى ‏کردى که الفت میان دلهاى بندگان‏من بیندازى نمى‏توانستى، و لیکن خدا خود الفت افکند میان ایشان‏» .

و به این سبب، امر شده است‏به سلام کردن بر یکدیگر.و مصافحه نمودن و معانقه‏ کردن.

حضرت رسول - صلى الله علیه و آله - فرمود که: «سزاوارترین مردم به خدا و پیغمبر کسى است که ابتداء به سلام کند» .

و از حضرت امام محمد باقر - علیه السلام - مروى است که: «خدا دوست دارد فاش کردن سلام را» .

و فرمود که: «از جمله تواضع و فروتنى آن است که به هر که ملاقات کنى بر او سلام‏ نمائى‏» .

و از حضرت امام صادق - علیه السلام - مروى است که: «با یکدیگر مصافحه کنید که ‏مصافحه کینه را از دلها مى ‏برد» .

و فرمود که: «مصافحه کردن با مؤمن، افضل است ازمصافحه کردن با ملائکه‏» .

و نیز مروى است که: «چون دو مؤمن با یکدیگر ملاقات کنند و مصافحه نمایند،خداى - تعالى - دست ‏خود را در میان دستهاى ایشان داخل مى ‏کند، و با آنکه محبت‏ به ‏برادر مؤمن خود بیشتر دارد مصافحه مى ‏کند» .

و حضرت پیغمبر - صلى الله علیه و آله - فرمود که: «چون یکى از شما برادر خود را ملاقات نماید، بر او سلام کند و با او مصافحه کند» .

و از حضرت امام جعفر صادق - علیه السلام - مروى است که: «چون دو مؤمن با یکدیگر معانقه کنند، و دست در گردن یکدیگر نمایند رحمت الهى ایشان رافرو مى ‏گیرد.و چون همدیگر را در آغوش کشند، و از آن، غیر از رضاى خدا نخواهند،و منظورشان غرضى از اغراض دنیویه نباشد، از جانب رب العزة به ایشان خطاب رسد که: گناهان شما آمرزیده شد، عمل را از سرگیرید» .

کربلا

عاشورا هر روز در کربلای دلمان اتفاق می افتد.
کوشش کنیم حسین دل، به دست یزید نفس، تشنه لب شهید نشود .

 

لطفا با فرهنگ شویم!

 

 
 
 
 











 
 
 
 

100خصوصیت رفتاری دربین افرادموفق

تمامی موفقان جهان ؛  بنوعی در رفتار با هم مشترک هستند.
«  شما گاهی فکر میکنید که مثلا : اخلاق  این شخص چقدر شبیه خودم و یا  فلان شخص است. »
لطفا سر فرصت کافی  و با دقت؛  نکات ذیل را بخوانید و در مقایسه با  خودتان ؛ به هر موضوع یک  ٪  یا امتیاز دهید :
1-   بخداوند ایمان دارند  و معتقدند که ایمان مبنای همه اعجازهاست و پادزهر شکست و در همه حال شاکر خداوند هستند .

2-     دارای اهداف مشخص هستند .

3-     همیشه در پی فرصت های مناسب هستند .

4-     دارای روحیه مداومت و پشتکار هستند .

5-     در اثر بروز مشکلات متوقف نمیشوند .

6-     با متخصص مشورت مینمایند .

7-     تسلیم مشکلات نمیشوند و سخت کوش هستند .

8-    در مقابل جواب نه ، تسلیم نمی شوند .

9-     از غیر ممکن حرف نمی زنند .

10-  می دانند که چه می خواهند.

11-  حاکم بر سرنوشت خود هستند .

12- محدودیت های ذهنشان را ؛ معیار سنجش نمیدانند .

13- دارای اشتیاق سوزان جهت رسیدن به هدف هستند .

14-  در پی  رسیدن به هدف خود ؛  راه بازگشتی را قرار نمیدهند ؛ شاید راه را عوض کنند ولی هدف را هرگز .

15-  به رویا های خود جامه عمل میپوشانند ؛ و اجازه بی احترامی را  نمیدهند .

16-  به گفته های بیجای  ؛ این و آن آنچنان توجه نمیکنند .

17- در لحظات بحرانی ؛ بدنبال نقطه عطف موفقیت هستند .

18-  ذهنشان در شرایط باور است .

19- خوب گوش میدهند و راهکارهای مناسب را پیدا میکنند.

20-  عقیده دارند که « هرگز » زمان طولانی است .

21-  معتقد هستند که  با ایمان به خود ؛ هرشخصی از ذلت به قدرت میرسد .

22-  عوامل ناخوشایند را از ذهن خود دور نگهمیدارند .

23-  از نیروی دیگران نیز استفاده میکنند ؛ با شرایط  منصفانه .

24-  دیگران را تشویق میکنند و مورد احترام و عشق و محبت  و تقدیر و یاری  ؛ قرار میدهند .

25-  از حسادت  و خود خواهی به دور هستند .

26-  از اظهار نظر خود ؛ ترسی ندارند .

27-  عاشق رشد و اوج هستند .

28-  پیروز میشوند چون باور دارند .

29-  اشخاصی با احساس و هیجانی هستند که خوب خود را کنترل میکنند .

30-  معتقد هستند در قبال هیچ ، نصیب هیچ است .

31-  در ابتدای کار حساب میکنند که ؛ پاداش کار به تلاشش می ارزد ؟.

32-  ریسک میکنند و منتظر برنامه قطعی و 100% نیستند و زیاد به استدلال اعتماد نمیکنند و  معتقد هستند که ذهن نیمه هشیارشان  ؛ نقشه را طراحی میکند .

33-  ارباب خویشتن هستند و مسلط بر خود .

34- معتقدند که تمامی موفقان و قهرمانان جهان ؛ روزی شکست خورده بودند .

35- میدانند که جواب سوالات خود را ؛ از کجا تهیه کنند .

36- میتوانند یک گروه متخصص مورد نیاز را دور هم جمع کنند .

37-  موفقیت را یک عادت میدانند .

38-  با کسانی همکاری میکنند که با سختی ها کنار نمیایند .

39-  ذهن خود را ماهیچه میدانند و مانند یک ورزشکار تمرین میکنند تا قوی تر شوند .

40-  با اراده راههای محال را پیدا میکنند .

41-  خواسته اشان را با تمام و جود به خود و دیگران و خداوند  میگویند.

42-  در مقابل انتقادها و سرزنش ها صبور هستند و هدفشان برایشان مهم است .

43-  در برابر شکستها ی موقتی ؛ میگویند این راه اشتباه بود و راه دیگر را امتحان میکنند .

44-  معتقد هستند که رهبر خوب ؛ قبلا پیرو خوبی بوده است .

45-  شجاعتشان موقتی نیست و ادامه دار است .

46-  خویشتن را براحتی کنترل میکنند .

47-  احساس انصاف و عدالت  در درون آنهاست .

48-  در تصمیم گیری های خود ؛ قاطع هستند .

49- دارای برنامه قبلی و عملی هستند .

50-  همیشه از دیگران فعال تر هستند .

51-  دارای شخصیت خوشایند و محترم هستند .

52-  نسبت به اطرافیان ؛ احساس همدلی و همدردی واقعی هستند .

53-  بر تمام جزئیات  امور خویش احاطه دارند .

54-  حتی مسئولیت اشتباهات و نواقص همکاران و پیروان خود را می پذیرند و به گردن دیگری نمی اندازند و دنبال بهانه آوردن نیستند .

55-  براحتی اصول همکاری را رعایت میکنند ؛ و رضایت همکاران و پیروان را بدست می آورند .

56-  همیشه در پی آن هستند که به دیگران خدمت کنند .

57-  از رقابت نمیترسند و از اینکه دیگری جایشان را بگیرند ؛ واهمه ای ندارند .

58-   موفقیت و زحمات  پیروان  و همکاران را به پای خود نمی نویسند و موفقیت را بین گروه تقسیم میکنند .

59-  بسیار وفادار و صمیمی  هستند .

60-  در دل همکاران و پیروان ؛ ترس و هراس نمی کارند .

61-  به سمت و عنوان ؛ جهت ایجاد احترام ؛ معتقد نیستند .

62-  به وضع ظاهری خود ؛ اهمیت می دهند .

63-  ادب را همچون ؛ خدمات میدانند .

64-  بهای پیشرفت و ترقی را می دهند .

65-  خواسته های خویش را بدون خدشه وارد کردن به حقوق دیگران ؛ بر آورده میکنند .

66-  تنبل نیستند و کار امروز را به فردا موکول نمی کنند .

67-  در انتظار رسیدن زمان مناسب نیستند ؛ زمان مناسب را می سازند .

68-  مشکلات آنها را خسته نمیکند ؛ آنها مشکلات را خسته میکنند .

69-  در تصمیم گیری ها ؛  سرعت عمل دارند و در اجرای آن ؛ تجدید نظر نمیکنند .

70-  به احتیاط بیش از حد ؛ اهمیت نمی دهند .

71-  چشمانشان را باز نگهداشته و نمی ترسند .

72-  برای آینده همیشه پس انداز میکنند .

73-  توسط رفتار خوب بادیگران ؛ رابطه خوب میسازند و از این فرصت ؛ بموقع استفاده میکنند .

74-  صادق هستند و از دروغ متنفر هستند .

75-  همه نقاط ضعف و قدرت خود را میدانند و همیشه در پی اصلاح و تقویت آن هستند .

76-  برای اهداف خود زمان تعیین میکنند .

77-  فرق خود باوری و خوستائی را میدانند .

78-  تعادل رفتاری خود را خوب حفظ میکنند .( ظاهرشان نشان نمیدهد که دارا هستند و یا ندار ) .

79-  تفاوت حیا و نجابت  را با کمروئی ؛ خوب میدانند .

80-  اهل تکبر نیستند و میدانند که مثلا :  فروشنده ای که متکبر باشد ؛ مشتری های خود را از دست میدهد ویا........ .

81-  دیگران را بزرگ میکنند .

82-  در برخورد اول اثر خوبی بر روی طرف مقابل میگذارد .

83-  کسی با انها ؛ احساس ناراحتی نمی کند .

84-  بخشنده هستند ؛  هم نسبت به خود و هم دیگران .

85-   از افراد منفی دوری میکنند .

86-  تا حدودی شوخ طبع هستند .

87-  برای جدی بودن ؛ از اخم  استفاده نمی کنند .

88-  در مقابل ضعیف تر از خود مغرور نیستند و در مقابل بالا دست خود ذلیل نیستند و ادب را رعایت میکنند  .

89-  اکثرا ؛ افراد سختی کشیده  هستند و در ناز و نعمت نبوده اند .

90-  خوب بلدند که از خودشان دفاع  و مراقبت کنند .

91-  از تنهائی حوصله اشان سر نمیرود .

92-  خنده رو هستند و قاطع .

93-  به انچه میدانند ؛ جدا  عمل میکنند .

94-  در باره دیگران کمتر حرف میزنند و متقابلا در رابطه با طرحهای بزرگ سخن میگویند .

95-  سعی میکنند که دانش و اطلاعات  خود را به روز رسانند .

96-  وعده و قول بیخود به کسی نمیدهند .

97-  علاوه بر برداشت ؛ مدام در حال کاشت هستند .

98-  در اموری که به شخص دیگری مربوط است ؛ بیخود تصمیم گیری  نمیکنند .

99-  در ندانسته هایش ؛ براحتی میگوید که نمیدانم و لازم بداند پس از آن تحقیق میکند .

100-  بدنبال هدر نمودن وقت و وقت کشتن نیست و قدر زمان را خوب میداند .

اگر شما تمام این موارد را در خود ویا شخصی دیدید ؛ شما یا او؛  لایق رهبری هستید.